Doorgaan naar hoofdcontent

Kumi Hospital Patients



Kumi Hospital heeft een lange geschiedenis in het behandelen van patiënten uit de regio, maar ook van ver daarbuiten. Er komen regelmatig zelfs mensen vanuit het westen van Kenia speciaal hierheen. Velen leggen de lange afstanden naar het ziekenhuis lopend of achterop een boda af. Ernstig zieke patiënten of vrouwen waarvan de bevalling al begonnen is, worden vaak achterin een terreinwagen over de hobbelige zandpaden gebracht. Wanneer patiënten vanaf een ander ziekenhuis worden doorverwezen, komen ze soms in een ambulance, hopend dat hier wel een dokter is of de benodigde voorzieningen aanwezig zijn.

Kumi Hospital wil zorg bieden die bereikbaar en betaalbaar is, ook voor de zieken uit arme gebieden. Ondanks de lage vergoeding die voor de meeste behandelingen wordt gevraagd, kunnen veel patiënten nauwelijks de rekening betalen (of kiezen ervoor terug naar huis te keren). De kosten en inkomsten van het ziekenhuis zijn daardoor niet in balans, maar Kumi Hospital wil geen zorg weigeren. Het management moet regelmatig lastige beslissingen maken rondom de besteding van geld: deze maand medicijnen kopen of het salaris van de zusters betalen?

Kumi Hospital kan alleen medische zorg bieden, dus iedere patient komt samen met een familielid die voor hem of haar zorgt. De ziekenhuiskeuken kan wel voorzien in eten voor de Lepra patiënten en de ondervoede kinderen op Nutrition Ward.
Patienten die worden opgenomen, moeten alle spullen om te kunnen wassen, slapen en koken (voedsel, hout, pannen, teilen, lakens etc.) zelf meenemen. Vaak wordt alles in doeken bij elkaar gewikkeld en op het hoofd mee gedragen. Overal op het ziekenhuisterrein zitten mensen buiten te koken en de waslijnen hangen vol met doeken die drogen in de warme zon.
Als er een bed vrij is, dan kan een verzorger daarin slapen, maar is de afdeling helemaal vol, dan wordt er op rieten matten op de grond onder het bed van de patiënt geslapen.

Voor patienten die lang moeten verblijven in Kumi Hospital, zijn de familieleden vaak overdag bezig met het sprokkelen van hout of kopen van eten in de omgeving.
Wanneer een moeder voor haar kind moet zorgen in het ziekenhuis, gaan de eventuele andere kinderen ook mee of zorgt oma voor het zieke kind, waardoor moeder thuis kan blijven om voor de rest van het gezin te zorgen.

Naast de zorg op de afdelingen en de poli, worden in Kumi Hospital wekelijks speciale spreekuren gehouden. Patiënten komen bij elkaar voor informatie over hun ziektebeeld en de mogelijkheid om ervaringen te delen. Zo is er elke dinsdag een bijeenkomst voor kinderen met HIV/ Aids en op donderdag voor volwassenen. Iedere week wordt een bepaald onderwerp besproken, zoals het belang van gezond eten, mogelijke bijwerkingen van de medicijnen en veel voorkomende ziekten als tuberculose. Iedere bijeenkomst wordt geopend met zingen en lezen uit de bijbel: het geeft de mensen hoop, ook als er geen uitweg lijkt te zijn.

Verder worden de patiënten gewogen, onderzocht en krijgen hun medicatie mee.
Aan het begin van deze maand was het WereldAidsDag, welke voor het eerst plaats vond op 1 december 1988. Het doel van WereldAidsDag is om internationaal aandacht te vragen voor de aidsproblematiek en op te roepen tot solidariteit met mensen met HIV en Aids. Wereldwijd vinden er vele initiatieven plaats zoals evenementen, congressen en acties. Overigens is bestrijding van deze ziekte, malaria en andere dodelijke ziektes, onderdeel van de Milleniumdoelen.

In Kumi Hospital was het op deze 1 december een ‘gewone’ donderdag waarbij de patiëntgroep bij elkaar kwam om te luisteren, zingen en medicijnen op te halen. Bewustwording van en leren omgaan met Aids is een onderdeel van de realiteit voor deze mensen.
In Uganda is bijna 1 op de 10 mensen besmet met HIV, dus aandacht voor dit grote probleem is zeker van belang...








.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Dire Dawa

Straat in Dire Dawa  Afgelopen week ​ had Anne vakantie van school en  zijn we met ons 3en naar het oosten van Ethiopië gegaan. In het code oranje gebied (alleen noodzakelijke reizen) liggen daar twee gele gebieden (relatief veilig): de steden Dire Dawa en Harar.  Met een domestic flight zijn we naar Dire Dawa gevlogen en eind van de middag de bergen in gereden naar Harar, waar we vier nachten in een tradi ​ti oneel guesthouse hebben geslapen, midden in de eeuwenoude stad. Daarover zal de volgende blog gaan, nu eerst over Dire Dawa, op de grens van de regio Oromia en Somali.  De naam van de stad is in het Somali Diridhaba, wat "where the Somali ancestor Dir hit his spear into the ground" betekent. In het Amhaars en Harari (lokale taal) geschreven als ድሬዳዋ: "Plain of Medicine" en het Oromo: Dirree Dhawaa, met als vertaling  'Place of Remedy'.  Er wonen al duizenden jaren mensen in deze omgeving, dat blijkt uit prehistorische rotstekeningen en de vondst van ge...

New Home - New Year

Anne met haar vlieger door onze straat in Bishoftu Sinds oktober werken en wonen we niet meer bij ESPBC en zijn we naar een leegstaand huis in de buurt gegaan, op de compound van Alfa Farm. Deze melkveeboerderij ligt aan Lake Chelekleka en heeft een Nlse manager, die met de Ethiopische Rakeb getrouwd is, met wie Hanneke de blindenschool lessen doet. Super fijn dat we daar konden wonen tot de Kerst. Heel dankbaar voor! Het huis staat naast de stallen met een grote tuin, waar Anne lekker kon spelen, een prachtig uitzicht en iedere dag op weg naar school liepen we tussen de koeien door. Soms werd er een kalfje geboren, zo bijzonder om mee te maken!  In november zijn we een aantal weken in Nl geweest ​, heerlijk om iedereen even te zien!  Weer terug in Ethiopië, moesten we al snel weer alles inpakken en zijn we naar een huurhuis in Bishoftu gegaan. Het was even wennen om niet meer op een compound te wonen met guards en veel ruimte om ons heen, maar het is een gezellig huis. We kon...

Trouwen in Uganda

Inmiddels hebben we een aantal traditional marriages en church weddings mogen meemaken van vrienden hier in Kumi. Lange dagen, maar met veel dansen, enthousiasme en muziek. Er is een groot verschil tussen beide soorten ceremonies. De traditional marriage is de overgang van de vrouw naar de familie van de man waarbij beide families elkaar ontmoeten en de bruidsschat wordt bepaald. In vroegere tijden was dit soms echt de eerste keer dat het koppel elkaar zag, maar de bruidsschat is nog steeds een belangrijk onderdeel van deze dag. De stamoudsten van de familie van de man en die van de vrouw zitten ieder in een kring waartussen een jonge man heen en weer loopt met het voorstel. Pas als beide families het eens zijn, kan het feest beginnen. Een mooi onderdeel hiervan is dat de vrouw afscheid neemt van haar moeder, oudere zussen, oma en tantes en hen bedankt dat ze haar al die jaren “gedragen” hebben: de opvoeding en verzorging van kinderen in Uganda is niet alleen een taak v...