Doorgaan naar hoofdcontent

Bakery Team Day


Het Bakery team: Ronnieh, Kevina, Teddy, Herbert, Hanneke, Suzan, Angella, Frida en Grace
In oktober 2015 zijn we gestart met de bakery en in drie jaar tijd een mooie ontwikkeling door gemaakt. Destijds bakten we vier dagen per week met dagelijks ruim 30 kg meel, nu is de bakkerij zes dagen open met gemiddeld 70 kg meel per dag. Ook het team is gegroeid met de toename van de verkoop, namelijk van vier naar acht medewerkers: vijf bakkers, één manager en twee sales jongens. Hanneke en Kevina, de lokale manager, zijn samen verantwoordelijk voor alle regelzaken en de dagelijkse aansturing. Ze zijn daarnaast onderdeel van het bakteam, bestaande uit Angella, Grace, Frida, Suzan en Teddy. De vijf vrouwen zijn inmiddels goed op elkaar in gespeeld en hebben allemaal vier vaste werkdagen. De twee verkopers hebben eveneens hun vaste dagen en rijden op de bakery brommer met een grote bak achterop langs alle kleine dorpen in de omgeving.

De Bakery ladies!
Na de opstartfase waarin het hard werken was om de medewerkers goed te laten samenwerken, zijn we nu echt een team met elkaar. In het begin was de betaling, zelfs voor Ugandese begrippen laag, maar met de groei van de bakery kon ook hun salaris meegroeien naar een redelijk bedrag. Met de inkomsten kunnen we alle medewerkers betalen, ingrediënten kopen en soms blijft er iets over om te investeren in bijvoorbeeld nieuwe bakplaten.
Het is hard werken, maar het team is ontzettend enthousiast en gedreven waardoor iedereen vooral veel plezier heeft om de bakery te laten draaien en groeien.

Uitleg van de Mt Elgon Millers manager
Om het team te bedanken voor hun inzet, wilden we (dus niet op kosten van het bedrijf) hen een leuke en leerzame dag aanbieden. De meeste medewerkers komen nauwelijks buiten Kumi dus hebben we hen meegenomen naar Mbale, een grote stad op ruim een uur rijden.  De aannemer van het ziekenhuisproject wat Ouke begeleidt, heeft ons zijn 12-persoons busje (soort Afrikaanse matatu) geleend waar we allemaal in pasten en daarmee begon de gezelligheid al! Nadat we Anne uit school hadden gehaald, zijn we eerst naar Mount Elgon Millers aan de rand van Mbale gegaan waar we al jarenlang onze meel vandaan halen. Daar kregen we een interessante rondleiding vanaf het binnenkomen van de graankorrels tot aan het verpakken in grote balen. Vervolgens gingen we naar een groot hotel met een heuse midgetgolf baan: zo leuk om te zien hoe we allemaal ons best deden en vooral veel gelachen hebben!
 
Proost!!
Daarna in de tuin van het hotel gezellig wat drinken en eten: frisdrank en pizza. Aangezien de meesten nooit echt in een restaurant komen, was het soort belevenis om je bestelling op te geven en niet het lokale eten te krijgen. Ook dat gaf een hoop lol!

Vervolgens kreeg iedereen van Anne een soort medaille uitgereikt: de één voor de beste in midgetgolf met als eerste een bal in de hole of juist voor het meeste mis slaan etc. wat lachend in ontvangst werd genomen. Zo kregen ze allemaal een keycord waar een envelopje aan vast zat. Dit konden ze besteden op de enorme markt in Mbale waar van alles te koop is, van fruit, kleding en potten tot manden, vis en houtskool. Inmiddels was het donker geworden en met een geroosterde maïskolf voor omgerekend 15 eurocent gingen we met elkaar moe en vol verhalen terug naar het rustige Kumi.

Wat een ontzettend leuke manier om drie jaar KH-AP Bakery te vieren!!


V.l.n.r.: Grace, Hanneke, Anne, Angella en Teddy
 
Op het terrein van Mount Elgon Millers
Op de midgetgolf baan
De sales mannen Herbert en Ronnieh
Midgetgolf met Mount Elgon op de achtergrond!


 

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Dire Dawa

Straat in Dire Dawa  Afgelopen week ​ had Anne vakantie van school en  zijn we met ons 3en naar het oosten van Ethiopië gegaan. In het code oranje gebied (alleen noodzakelijke reizen) liggen daar twee gele gebieden (relatief veilig): de steden Dire Dawa en Harar.  Met een domestic flight zijn we naar Dire Dawa gevlogen en eind van de middag de bergen in gereden naar Harar, waar we vier nachten in een tradi ​ti oneel guesthouse hebben geslapen, midden in de eeuwenoude stad. Daarover zal de volgende blog gaan, nu eerst over Dire Dawa, op de grens van de regio Oromia en Somali.  De naam van de stad is in het Somali Diridhaba, wat "where the Somali ancestor Dir hit his spear into the ground" betekent. In het Amhaars en Harari (lokale taal) geschreven als ድሬዳዋ: "Plain of Medicine" en het Oromo: Dirree Dhawaa, met als vertaling  'Place of Remedy'.  Er wonen al duizenden jaren mensen in deze omgeving, dat blijkt uit prehistorische rotstekeningen en de vondst van ge...

New Home - New Year

Anne met haar vlieger door onze straat in Bishoftu Sinds oktober werken en wonen we niet meer bij ESPBC en zijn we naar een leegstaand huis in de buurt gegaan, op de compound van Alfa Farm. Deze melkveeboerderij ligt aan Lake Chelekleka en heeft een Nlse manager, die met de Ethiopische Rakeb getrouwd is, met wie Hanneke de blindenschool lessen doet. Super fijn dat we daar konden wonen tot de Kerst. Heel dankbaar voor! Het huis staat naast de stallen met een grote tuin, waar Anne lekker kon spelen, een prachtig uitzicht en iedere dag op weg naar school liepen we tussen de koeien door. Soms werd er een kalfje geboren, zo bijzonder om mee te maken!  In november zijn we een aantal weken in Nl geweest ​, heerlijk om iedereen even te zien!  Weer terug in Ethiopië, moesten we al snel weer alles inpakken en zijn we naar een huurhuis in Bishoftu gegaan. Het was even wennen om niet meer op een compound te wonen met guards en veel ruimte om ons heen, maar het is een gezellig huis. We kon...

Trouwen in Uganda

Inmiddels hebben we een aantal traditional marriages en church weddings mogen meemaken van vrienden hier in Kumi. Lange dagen, maar met veel dansen, enthousiasme en muziek. Er is een groot verschil tussen beide soorten ceremonies. De traditional marriage is de overgang van de vrouw naar de familie van de man waarbij beide families elkaar ontmoeten en de bruidsschat wordt bepaald. In vroegere tijden was dit soms echt de eerste keer dat het koppel elkaar zag, maar de bruidsschat is nog steeds een belangrijk onderdeel van deze dag. De stamoudsten van de familie van de man en die van de vrouw zitten ieder in een kring waartussen een jonge man heen en weer loopt met het voorstel. Pas als beide families het eens zijn, kan het feest beginnen. Een mooi onderdeel hiervan is dat de vrouw afscheid neemt van haar moeder, oudere zussen, oma en tantes en hen bedankt dat ze haar al die jaren “gedragen” hebben: de opvoeding en verzorging van kinderen in Uganda is niet alleen een taak v...