Hanneke, Ouke en Anne in Hoima

                    Afgelopen maand hebben we de bonen geoogst. Een heel karwei want alles gaat (nog) met de hand: plukken, pellen, drogen en tenslotte de bonen wegen. Op de laatste dag hebben we onze auto en de pick-up van het ziekenhuis vol geladen met de zakken van 100kg en in Soroti, een stad verderop, alles kunnen verkopen.   Deze maand is het tijd om de mais van de velden bij Abululu (lokale naam van de boerderij) af te halen. De naam Abululu betekent hyena: voordat hier ruim veertig jaar geleden een boerderij kwam, liepen er veel hyena's in deze omgeving.   Op oogstdagen komen er tien(tallen) mannen en vrouwen uit de omgeving om mee te helpen. In het veld worden per rij van ruim 200 meter de maiskolven eraf gehaald en verzameld. De trekker rijdt tussen de paden door om de mais op te halen en na afloop worden de planten nagelopen of alle kolven eraf zijn.   De we...

De afgelopen tijd ben ik twee keer mee geweest met een Outreach van de Kumi Hospital Nutrition Unit. Met de terreinwagen van het ziekenhuis gaat een team naar omliggende dorpen om training te geven over gezond voedsel, borstvoeding, hygiëne en een screening van jonge kinderen (6 maanden tot vijf jaar) op ondervoeding. Opmeten bovenarm In de schaduw van twee grote bomen in Ongino (foto boven) of onder het afdak van een Health Clinic bij Oseera (foto onderaan) zat een grote groep mensen, vooral moeders met kinderen, die hun best deden om naar de uitleg te luisteren en de grote platen te bekijken. Rose Ademun (nutritionist) en Harriet Aluka (social worker) gaven hier voorlichting over o.a. het belang van gevarieerd eten, voeden van jonge kinderen (advies is borstvoeding tot 2 jaar met aanvullend voedsel) en het bereiden van voedzame porridge.    Registratie De ouders worden betrokken door hen dingen te laten herhalen en er worden allerlei vragen gest...

Daar is het zwembad! Omdat mijn papa afgelopen vrijdag jarig was, gingen we niet alleen naar Mbale om regelzaken voor de farm te doen, maar ook om te zwemmen: voor mij de allereerste keer!!  ' s Ochtends vroeg ging papa eerst naar de boerderij om het oogsten op te starten en na de koffie met zingen en een kado, gingen we op weg. Na ruim een uur rijden in de hitte kwamen we in het Mount Elgon Hotel aan, waar je voor een paar euro een hele dag in het buitenzwembad kan en een grote handdoek en ligstoel met parasol mag gebruiken.     Joehoe daar ga ik! Met mijn eigen rugzakje liepen we door de grote tuin naar het water. Ik vond het allemaal maar spannend hoor! Het aantrekken van een badpak en een mini-drijfvest was wel heel interessant! Ook wilde ik graag mijn kleine roze zonnebril op, net als papa en mama.   Het water was voor mij een beetje koud dus ik zat het liefste bij papa op z’n schouders in het grote zwembad...

V.l.n.r.: David Etiang, dominee St. Martin Church, Richard en Wim van Welzen, Henk Willem en Chris van Dorp, Kokas, Ouke en Anne Afgelopen week zijn twee UIC directieleden, Henk Willem van Dorp en Wim van Welzen, beiden met hun (jongste) zoon, vanuit Nederland naar Uganda gekomen om te praten over de voortgang en ontwikkelingen op de farm. Ouke heeft Henk Willem en Chris opgehaald in Kampala. Wim en zijn zoon Richard kwamen een paar dagen later vanuit Lira door naar Kumi. Uiteraard zijn de heren op de farm geweest om een beeld te krijgen van de huidige staat van het land, de gewassen en machines. Ouke heeft van Henk Willem training in rijden met de tractor gehad, er is wat laswerk op de maaier uitgevoerd en geografische metingen gedaan voor het irrigatieplan. Overlegmomenten waren vooral bij ons thuis, met verse Ugandese koffie uit de koffiemolen. Wim had uit Lira tassen vol sinaasappels, passievruchten en mango’s meegenomen en in de avond aten we m...

Kippen voeren vanaf de veranda Het is voor onze dochter Anne van bijna anderhalf jaar oud, een hele belevenis om wakker te worden in Kumi: het gekraai van de hanen begint al rond vijf uur en blijft doorgaan totdat het buiten lekker warm geworden is. Onder de klamboe begint ze al te roepen babwa (mama of papa) om uit haar bedje getild te worden. Laat de dag maar beginnen! De eerste twee weken woonden we tijdelijk in het gastenverblijf van Kumi Hospital. Op haar kleine beentjes ging ze dan gelijk naar de keuken om Ann en Grace (die iedere dag voor het eten zorgen) gedag te zeggen en vooral haar kleine vriendje Gabriel, een lief ventje van een paar maanden ouder dan haar dat bij zijn oma woont. Zodra ze elkaar zien, zijn ze helemaal blij! Beiden kunnen nog nauwelijks praten, maar brabbelen wat af. Het is mooi om te zien dat ze elkaar opvolgen in hun ontwikkeling: hij kan al rennen en springen, wat Anne vervolgens ook steeds probeert maar er dan vooral schattig uitziet! ...

Aangezien er vrijwel altijd een tekort is aan bloed in het ziekenhuis, heeft Kumi Hospital een dag georganiseerd om bloeddonoren te werven. Onder een grote mangoboom op het ziekenhuisterrein werden vijf stretcherstoelen neergezet en een speciaal team van Uganda Blood Transfusion Service kwam om de testen en bloedafnames doen. Vooraf waren er aankondigingen geweest en op de dag zelf reed er een auto rond met een enorme microfoon en muziek om iedereen op te roepen te komen. Het belang van doneren is groot: patiënten moeten soms (te) lang wachten voordat een bloedtransfusie mogelijk is omdat het bloed bijvoorbeeld nog gehaald moet worden uit een stad op enkele uren rijden… Bloed doneren kan letterlijk levens redden. G elukkig was er een flinke opkomst en werd er veel opgehaald. Helaas mochten wij niet meedoen omdat we te kort van te voren nog preventieve vaccinaties hadden gehad, maar waarschijnlijk komt er over enkele maanden wederom een donatiedag. Sommigen zijn...

 Op weg naar een nieuw avontuur!  Na een lange reis zijn we een week geleden in Kumi aangekomen. Bijzonder hoe het tegelijkertijd vertrouwd en onwennig aan kan voelen! Vertrouwd omdat het een plek is waar we ons welkom en prettig voelen, wennen omdat we weer in ons 'Uganda-ritme' moeten komen. Nadat we in augustus 2012 na anderhalf jaar terugkwamen in Nederland, zijn we regelmatig voor korte bezoeken terug geweest in Kumi om allerlei projectwerk te doen. Nu bijna drie jaar later hebben we weer de beslissing genomen om in Afrika te gaan wonen en werken. Geen makkelijke keuze om wederom afscheid te nemen van familie en vrienden, maar het besef dat het een kans is op vooruitgang voor het ziekenhuis en de mensen uit de dorpen eromheen, gaf de doorslag om ervoor te gaan.    Mais en bonen in het veld van de boerderij Onze uitdaging is groot: namens de UIC (Uganda Investment Corporation) meehelpen met het opbouwen van de boerderij om bij te dragen aan werkg...