Eén week in Uganda

Precies een week geleden kwamen we na het afscheid op Schiphol (bedankt lieve uitzwaaiers!) aan op Entebbe International Airport Uganda. Een warme avond onder een prachtige sterrenhemel!
Na een korte nacht, kwam de driver van Kumi Hospital ons en alle bagage ophalen. Omdat we toch in Kampala waren, werden er gelijk ook medicijnen opgehaald. Ook reed er nog iemand van het ziekenhuis mee terug. Daarna de lange rit naar het oosten: het Kumi district. Op 7 km van het stadje Kumi (ongeveer zo groot als Ouderkerk) ligt het hospital. We zijn er! Na al die maanden voorbereiding, twijfels, hoop en beslissen, zijn we aangekomen op de plek waar we 12 maanden lang een leven willen opbouwen om een bijdrage te leveren aan de kwaliteit van zorg in Kumi Hospital.
Doordat we er al eens eerder waren geweest, voelde het gelukkig al een beetje bekend. 'Ons' huis bleek nog niet geheel klaar, dus blijven we voorlopig nog even in het Guesthouse van het ziekenhuis. Om een beeld te krijgen: het gehele terrein bestaat uit 1100 ha grond waarop middenin het ziekenhuis staat (allemaal losse gebouwen). Daar omheen gaan zandwegen naar de verschillende huizen, de boerderij en de airstrip voor de AMREF Flying Docters.

We hebben het huis even bekeken. Binnen is het al helemaal geschilderd en erg mooi geworden! Nu moet er nog een stuk houten omheining met grote struiken neergezet worden en een aantal kleine reparaties uitgevoerd. Ondertussen hebben wij in Mbale (anderhalf uur rijden) spullen gekocht zodat we er straks goed in kunnen (borden, gasbrander, pannen, etc.). Hopelijk kunnen we komend weekend over!

Ouke is aan het opstarten met de werkzaamheden voor het EnergyProject. Sinds enkele weken staan de ziekenhuisgebouwen weer aangesloten op het energienetwerk van Uganda (Umeme). Helaas is de energietoevoer zeer onbetrouwbaar en moet de generator nog veel gebruikt worden. De bedoeling is dat uiteindelijk de huizen van de medewerkers (zo'n 150 gezinnen) een prepaidmeter krijgen en dan ook aangesloten worden op het netwerk. Het totale project richt zich op awareness en blijvend duurzame energie. Vanaf donderdag zal hij een eigen kantoortje hebben (lees: een voormalig opslaghok met raam, wat nu opgeknapt wordt!).
Hanneke werkt op verschillende afdelingen in het ziekenhuis en loopt mee met de mediator van het Liliane Fonds, een aardige Ugandese vrouw. Iedere donderdag zal ze meegaan met het Outreach Program de omliggende dorpen in. Er gaat dan ook een arts mee. Verder zijn er op de Nutrition Ward 'speelochtenden' waar kinderen (ook van de Childrens Ward) een soort van spelontwikkeling aangeboden krijgen. Het is ontzettend leuk om op deze manier de kinderen en moeders te leren kennen. Het aanleren van de lokale taal is wel van belang! Het kantoor waar Hanneke vanuit werkt, is in de Fysiotherapy Ward en ze doet wat administratief werk (dossiers uittypen) op de Administration.

Onze vrije tijd komen we ook heel goed door! Vanwege de warmte (>30 graden; er wordt dagelijks gebeden voor regen) is rustig aandoen een must. We hebben bij mensen thuis gegeten, een hele ervaring! Op dit moment verblijft er in het Guesthouse ook een Engelse jongen (van onze leeftijd) die hier drie jaar geleden voor 9 maanden met zijn verloofde heeft gewoond. Van hem leren we een heleboel over de gebruiken en het leven hier. Zo zijn we samen op 'kraamvisite' geweest met als kado een levende kip!
In het dorpje Obule (vlak buiten de hoofdpoort van het ziekenhuisterrein) waar we even een soda gingen drinken, werden we verrast omdat ze hier niet zo vaak mzungu's (witte vreemdelingen) zien. Er werden 6 gekookte eieren op een schaaltje gebracht. Voordat we hieraan konden beginnen, werd er water over onze handen heen gegoten om te wassen en met ons gebeden. Een vriendelijk gebaar en zo anders dan thuis!

Het is heel bijzonder om hier te zijn. Het lijkt alsof we al heel lang weg zijn uit Nederland...veel langer dan één week...

.