Doorgaan naar hoofdcontent

Adesso Primary School

In ontwikkelingslanden gaan miljoenen kinderen nog niet naar school. Er is geen geld en ze worden vaak thuis gehouden om mee te helpen in het huishouden of om een bijdrage te leveren aan het gezinsinkomen. Verplicht en toegankelijk basisonderwijs is een belangrijk middel in de strijd tegen kinderarbeid en biedt een betere toekomst voor het land. Het geeft kinderen de mogelijkheid om zich verder te ontwikkelen waardoor hun kansen in het leven toenemen. Daarnaast is er aan de kwaliteit van onderwijs nog veel te verbeteren.

Zo zijn er in Uganda vaak onvoldoende docenten waardoor klassen overvol zijn en is er te weinig schoolmeubilair en lesmateriaal. Veel leerlingen verlaten zonder diploma de school waardoor ze later minder kans hebben uit de armoede te komen. Ruim 10 procent van de leerlingen in ontwikkelingslanden maakt de basisschool niet af. In Uganda wordt zelfs aangegeven dat slechts 38 op de 100 kinderen de Primary School (basisschool) volledig doorlopen. In het voorgezet onderwijs is dat zelfs minder dan 15 procent.
Private Schools bieden meestal beter onderwijs en kleinere klassen, maar het schoolgeld is een stuk hoger en daardoor niet voor alle ouders te betalen. Hierdoor ontstaat er dus eigenlijk een vicieuze cirkel voor de armste laag van de bevolking: slechter toegang tot goed onderwijs en dus minder kansen om verder te komen…
In Uganda is 35 procent van de bevolking ongeletterd. Voor het vinden van werk buiten de eigen streek is het van belang Engels geleerd te hebben, omdat dit de taal is die in heel Uganda gesproken wordt. Onderwijs speelt dus een centrale rol in de ontwikkeling van de kinderen en het land.

Aan het begin en eind van de dag, zien we overal kinderen in felgekleurde uniformen: op weg naar school of naar huis. De schooldag begint vaak al vroeg, vanaf een uur of 7 gaan de meesten al lopen en rond zes uur komen sommigen pas weer thuis aan. Private Schools hebben soms een schoolbus waarmee de leerlingen worden opgehaald. Ook zijn er Boarding Schools waardoor ze de lange afstanden niet dagelijks hoeven af te leggen. In het weekend of in de vakanties (voortgezet onderwijs) komen de kinderen dan naar huis. Uiteraard kost dit meer geld, terwijl voor de mensen uit de arme dorpen het schooluniform soms al nauwelijks te betalen is.

Op het ziekenhuisterrein staat een basisschool: de Adesso Primary School. Hoewel de overheid  de (lage) salarissen betaald, is het een arme school. Er zijn onvoldoende docenten, te weinig ruimte, veel leerlingen per klas (soms wel meer dan 150 kinderen in één lokaal) en nauwelijks lesmateriaal. 
We wilden de hoogste klas (P7) een steuntje in de rug geven, zij moeten over een aantal weken toelatingsexamen gaan doen voor de Secondary School. Toto Wies had een heleboel pennen opgestuurd om uit te delen op de school.
De kinderen waren erg blij en sommigen gingen gelijk hun naam erin krassen en stopten de pen netjes in de zak van hun schoolblouse. De docenten konden we allemaal een rode pen geven, wat ook enthousiast in ontvangst werd genomen!

  

Reacties

  1. Wat een mooie foto waar te zien is hoeveel blijdschap een pen veroorzaakt. Wat een verschil met NL. Ik volg jullie mooie verhalen en wens jullie nog een mooie/indrukwekkende tijd!

    groetjes, Anita

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Wow! Wat een blije gezichten! Ook geweldige foto`s! Liefs

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Hey! Adesso had groen geruite kleding! Dit ziet er nieuw en fris uit!

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Dire Dawa

Straat in Dire Dawa  Afgelopen week ​ had Anne vakantie van school en  zijn we met ons 3en naar het oosten van Ethiopië gegaan. In het code oranje gebied (alleen noodzakelijke reizen) liggen daar twee gele gebieden (relatief veilig): de steden Dire Dawa en Harar.  Met een domestic flight zijn we naar Dire Dawa gevlogen en eind van de middag de bergen in gereden naar Harar, waar we vier nachten in een tradi ​ti oneel guesthouse hebben geslapen, midden in de eeuwenoude stad. Daarover zal de volgende blog gaan, nu eerst over Dire Dawa, op de grens van de regio Oromia en Somali.  De naam van de stad is in het Somali Diridhaba, wat "where the Somali ancestor Dir hit his spear into the ground" betekent. In het Amhaars en Harari (lokale taal) geschreven als ድሬዳዋ: "Plain of Medicine" en het Oromo: Dirree Dhawaa, met als vertaling  'Place of Remedy'.  Er wonen al duizenden jaren mensen in deze omgeving, dat blijkt uit prehistorische rotstekeningen en de vondst van ge...

New Home - New Year

Anne met haar vlieger door onze straat in Bishoftu Sinds oktober werken en wonen we niet meer bij ESPBC en zijn we naar een leegstaand huis in de buurt gegaan, op de compound van Alfa Farm. Deze melkveeboerderij ligt aan Lake Chelekleka en heeft een Nlse manager, die met de Ethiopische Rakeb getrouwd is, met wie Hanneke de blindenschool lessen doet. Super fijn dat we daar konden wonen tot de Kerst. Heel dankbaar voor! Het huis staat naast de stallen met een grote tuin, waar Anne lekker kon spelen, een prachtig uitzicht en iedere dag op weg naar school liepen we tussen de koeien door. Soms werd er een kalfje geboren, zo bijzonder om mee te maken!  In november zijn we een aantal weken in Nl geweest ​, heerlijk om iedereen even te zien!  Weer terug in Ethiopië, moesten we al snel weer alles inpakken en zijn we naar een huurhuis in Bishoftu gegaan. Het was even wennen om niet meer op een compound te wonen met guards en veel ruimte om ons heen, maar het is een gezellig huis. We kon...

Trouwen in Uganda

Inmiddels hebben we een aantal traditional marriages en church weddings mogen meemaken van vrienden hier in Kumi. Lange dagen, maar met veel dansen, enthousiasme en muziek. Er is een groot verschil tussen beide soorten ceremonies. De traditional marriage is de overgang van de vrouw naar de familie van de man waarbij beide families elkaar ontmoeten en de bruidsschat wordt bepaald. In vroegere tijden was dit soms echt de eerste keer dat het koppel elkaar zag, maar de bruidsschat is nog steeds een belangrijk onderdeel van deze dag. De stamoudsten van de familie van de man en die van de vrouw zitten ieder in een kring waartussen een jonge man heen en weer loopt met het voorstel. Pas als beide families het eens zijn, kan het feest beginnen. Een mooi onderdeel hiervan is dat de vrouw afscheid neemt van haar moeder, oudere zussen, oma en tantes en hen bedankt dat ze haar al die jaren “gedragen” hebben: de opvoeding en verzorging van kinderen in Uganda is niet alleen een taak v...