Doorgaan naar hoofdcontent

Storm in Kumi

Afgelopen vrijdagmiddag is er een flinke storm geweest die veel schade heeft veroorzaakt op het ziekenhuisterrein en de omgeving. Zelf waren we deze dag in Kampala, maar werden eind van de middag door verschillende medewerkers gebeld en zijn de dag erna naar huis gekomen.
 
Een deel van het Bakery dak is volledig eraf, maar de staff heeft gelukkig de machines en spullen op tijd kunnen weghalen. Ook het ziekenhuis heeft twee gebouwen die flink beschadigd zijn, waaronder de medicijnopslag. En in totaal zijn van acht staff huizen de daken deels of geheel eraf gewaaid. Een aantal gezinnen zijn dan ook tijdelijk elders ondergebracht.
 
Ons huis is ook niet onbeschadigd gebleven: enorme takken van een grote boom zijn terecht gekomen op het afdak boven de voordeur en deels langs het dak. De voordeur was volledig geblokkeerd en binnen was het behoorlijk nat op de vloeren. We konden dus gelijk aan de slag met takken weghalen en dweilen. In de tuin is op de banda (rond huisje met rieten dak) een flinke tak gevallen.

Verder zijn er vele houten elektriciteitspalen op het terrein omgevallen dus voorlopig zitten we zonder stroom, naast de kosten en tijd om alles weer op te bouwen. Maar het belangrijkste is dat er geen gewonden zijn gevallen.
Ook in de kerk werd daar vanmorgen aandacht aan gegeven, ondanks alles is dat echt iets om dankbaar voor te zijn! Het kerkgebouw is overigens ook beschadigd: het dak is aan één kant opgetild door de storm en hoewel grotendeels weer terug gevallen, is de schade flink. Maar vanmorgen zijn er zes kinderen gedoopt (palmzondag), waaronder de baby van David Richard Ajatum, één van onze farm mannen. Een mooie gebeurtenis na de storm van twee dagen terug.

 
 
Dak van de Bakery
Onbewoonbaar huis

Dominee doopt de kinderen in zijn armen
Samen met haar vriendinnetje Tracey en Grace teruglopen naar huis

 

Reacties

Populaire posts van deze blog

Afscheid van Ethiopië maar niet van Afrika!

Chimp tracking in het Bulindi regenwoud - Uganda Na bijna een half jaar hoopvol zoeken, is er een nieuwe uitdaging op ons pad gekomen!  Helaas moesten we daarvoor ons leven in Ethiopië achterlaten. Dat viel ons na de af gelopen jaren en zeker de intense laatste maanden, best zwaar. Tegelijkertijd is het een mooi nieuw begin! En we kunnen in Afrika blijven: sinds begin maart werken en wonen we namelijk in Uganda! Ouke heeft een baan als ​P roject ​D irecteur ​aangenom en, in samenwerking met ​ BCCP (Bulindi Chimpansee and Community Project),  een organisatie die zich richt op natuurbehoud, bescherming van chimpansees en community projecten voor lokale boeren. Zijn taak is  ​het organiseren  van de aanplant van bomen en het opzetten van plantages voor koffie en cacao seedlings (kleine planten voor de akkers van de lokale boeren in het project).   Goodbye Ethiopia! Doordat ons vertrek pas relatief kort van te voren echt definitief werd en er nog veel...

Hoima

Uitzicht op de heuvels rondom Hoima Inmiddels wonen we weer een half jaar in Uganda. Enerzijds ​is het  vertrouwd, maar toch ook echt wennen om op een nieuwe plek te w ​onen en werken. Afrika blijft wel een werelddeel waar we ons op onze plek voelen. ​Er wordt gezegd dat d e oude inheemse naam voor dit continent Alkebulan is, wat “Moeder van de Mensheid” of “Hof van Eden” betekent. Deze ​ lokale  naam werd ​  gebruikt door o.a. de Moren, Nubians en Ethiopiërs. Veel later, toen de Romeinen een land aan de overkant van de Middellandse zee ontdekten, noemden ze het land naar de Berber stam die daar woonde: de Afri. Het Latijnse ‘-ca’ betekent ‘land’. Africa betekent dan dus ‘het land van de Afriërs’. De Afriërs woonden in grotten in de buurt van Carthago, het huidige Tunesië. De naam ​zou  voortkomen uit het Fenicische (nu Libanon) "afer" wat stof betekent of het Berbers "ifri" wat grot betekent. Ook wordt aangenomen dat Africa mogelijk afgeleid is van het Grieks ...

Een eigen huis...!

Na ruim twee weken logeren in het Guesthouse, zijn we afgelopen dinsdag over gegaan naar ons 'eigen' huis. Eerst flink poetsen: emmers vol vuil water, een bezem van takken, dweilen en daarna onze spullen erin. De klamboe hangt, de gaspit werkt, kaarsen staan klaar en de douche...is koud. Kortom: we wonen er! Het voelt al een beetje thuis als we over het zandweggetje er naartoe lopen. Langs de omheining zijn inmiddels kleine struikjes geplant en we hebben een dak op de buitendouche die we als kippenhok gaan gebruiken. Het Paasweekend hebben we in SipiFalls door gebracht. Een mooi heuvelgebied op zo'n 100 km afstand waar we leuke tochten hebben gelopen en van koud drinken en een warme douche hebben genoten. Bijna hadden we een lieve puppy meegenomen om in ons nieuwe huis te laten wonen, maar helaas waren ze nog veel te klein. De tuin is enorm (zeker vergeleken met onze tuin in Nederland) en we zijn begonnen om hier een beetje wat van te gaan maken, zoa...