St. Martins Church

In 1929 is het ziekenhuis als Leprosy Centre opgezet door de Church Mission Society. Uganda was destijds nog een kolonie van Engeland. In de jaren ’90 is het een algemeen ziekenhuis geworden: Kumi Hospital, onder de vlag van de Church of Uganda. Ook in de beginjaren woonden de medewerkers rondom het hospital waar later steeds meer kleine huizen bij gekomen zijn. Er was behoefte aan het opzetten van een kerkgemeenschap en in 1954 is tegenover de poort van het ziekenhuis de Anglicaanse St. Martins Church gebouwd.

Iedere zondag komen medewerkers van Kumi Hospital en mensen uit de omgeving bij elkaar. Vanaf half 8 is er een dienst in het Engels en om half 10 is de bijeenkomst in het Ateso (lokale taal). Voor ons dus vroeg opstaan op zondag als we naar de kerk willen, maar zeker in het droge seizoen best prettig om te lopen voordat de hitte van de dag begint!

De preken zijn uiteraard gericht op de toehoorders, wat hier betekent dat er veel praktische adviezen worden gegeven en de uitleg van goed en kwaad zeer letterlijk is. Zo krijgen we te horen hoe je als man met je vrouw moet omgaan (niet slaan), dat ouders hun kinderen naar school moeten sturen (niet thuis houden om op het land te werken) en het belang van goede hygiëne (dagelijks de compound aanvegen). Ziekten en tegenspoed, zoals de lange droogte van vorig jaar, worden als een straf van God ervaren. Tegelijkertijd ervaren de mensen enorm veel steun aan hun geloof. Ze worden echt persoonlijk aangesproken en uitgenodigd om te reageren op de dominee of er wordt humor ingezet om dingen duidelijk te maken en de mensen erbij te houden. Bidden gebeurt regelmatig in een soort mooie gezamenlijke hymn. En zingen is hier soms echt een feest, met dansen en klappen.

Vaas gemaakt van een papaja

Wanneer er een bijzondere gelegenheid is, zoals afgelopen zondag met het afscheid van de Bisschop van Kumi, wordt de kerk versierd met bloemen uit de omgeving, zijn er houten muziekinstrumenten en als het lukt wordt er een microfoon geleend zodat ook de mensen buiten alles kunnen horen. Wekenlang zijn er dan allerlei voorbereidingen om de dag tot een succes te maken en er wordt nog lang over nagepraat. Prachtig om te zien hoe met name de vrouwen in hun mooiste jurken komen!

De bevolking is echter behoorlijk arm in deze regio waardoor de collecte opbrengst op 'gewone' zondagen meestal slechts enkele euro’s is. Het is heel gebruikelijk dat wanneer men geen geld heeft, je een ei of een handvol mais meeneemt en in de collectemand legt. Dit wordt dan gezegend door de dominee en vervolgens via opbieden verkocht. De opbrengst hiervan gaat bij het collectegeld. Hiervan wordt de dominee betaald en de lopende kosten van de kerk. Niet verwonderlijk dus er nauwelijks geld is om de kerk te onderhouden. Geweldig daarom dat er in de afgelopen jaren door verschillende kerkgemeenten uit Nederland geld bij elkaar gebracht is om bijbels en liedboeken te sponsoren, nieuwe kerkbanken te laten maken en een eenvoudige latrine te bouwen.
Bijzonder om te ervaren hoe mensen via gebed en ondersteuning bij elkaar gebracht worden!