Doorgaan naar hoofdcontent

Rafiki in Ethiopië en wereldwijd

Meisje bij Lake Abijata

Er is wereldwijd veel gaande en vrijwel dagelijks zijn er berichten van oorlogsgeweld, dreiging en mensen die moeten vluchten. De situatie in Europa lijkt onstabiel en er zijn veel zorgen. Ook in Ethiopië is het op veel plaatsen nog onrustig. Ondanks het vredesakkoord tussen de Ethiopische regering en de rebellen, is het onduidelijk of hulporganisaties het gebied in kunnen. Vooral in deze noordelijke regio dreigt er hongersnood, gebrek aan medische voorzieningen en grote armoede. In onze regio beginnen sommige levensmiddelen onbetaalbaar te worden, sommige prijzen zijn al verviervoudigd en er staan regelmatig honderden meters lange rijen bij de benzinepomp, wachtend op nieuwe aanvoer. Een effect daarvan is bijvoorbeeld dat de bajaj drivers, die al weinig verdienen, niet kunnen rijden en er dus dagen zijn dat er helemaal geen geld is om van te leven. 

Heftig om te beseffen dat er nog veel meer plekken op de wereld zijn waar mensen in moeilijkheden zijn, zoveel verhalen waar we geen weet van hebben...
Dat kan een gevoel van uitzichtloosheid geven, maar misschien moeten we juist proberen om met elkaar hoop te houden en te blijven zorgen voor de wereld om ons heen.
Zoals onze vrienden die met elkaar hulpgoederen naar de Oekraïne hebben gebracht of het voedselprogramma dat ESPBC gaat opzetten om wekelijks een warme maaltijd voor de allerarmsten in de wijk uit te delen, vergelijkbaar met het project van Ruth en Samy (zie blog Hoop in armoede) voor de daklozen in hun wijk in Bishoftu. Druppels van hulp die hopelijk voor een positief rimpel effect zorgen.

Cottage Rafiki Village
Een ander mooi project in de omgeving waar we deze week zijn geweest is de Rafiki Village, een plek waar ruim 50 (wees)kinderen worden opgevangen om veilig op te groeien. Op het terrein staan meerdere cottages, waarin tien jongens of meisjes wonen met een 'huismoeder' die voor hen zorgt. In een grote eetzaal wordt er gegeten en er is een school waar les wordt gegeven vanaf de kleuters tot aan de middelbare school. Ook sponsorkinderen uit arme gezinnen in de omgeving kunnen hier naartoe. Het concept is vele jaren geleden vanuit de Verenigde Staten opgezet in verschillende Afrikaanse landen, waaronder dus ook in Ethiopië. 
Rafiki betekent vriend in de Afrikaanse taal Swahili en het lijkt of de kinderen dat ook zo voelen, het is in ieder geval echt hun thuis. Wat zou het mooi zijn als er voor iedereen in de wereld een rafiki zou zijn. 
Om de week wordt er op woensdagmiddag een programma gedaan met zingen, een Bijbelverhaal en daarna sport en spel met elkaar. Anne en ik (Hanneke) waren mee om te helpen en trots lieten de kinderen alles zien, vol verhalen en grapjes. Echt bijzonder om af en toe een middag met deze jongens en meiden te kunnen doorbrengen, om samen met hen vertrouwen te blijven houden op een betere toekomst. 

Bajaj (lokaal vervoer) op straat in Bishoftu

Helpen bij het voedselprogramma voor daklozen

Spelen met de kinderen van Rafiki

Klaslokaal van Rafiki Village



Reacties

Populaire posts van deze blog

Afscheid van Ethiopië maar niet van Afrika!

Chimp tracking in het Bulindi regenwoud - Uganda Na bijna een half jaar hoopvol zoeken, is er een nieuwe uitdaging op ons pad gekomen!  Helaas moesten we daarvoor ons leven in Ethiopië achterlaten. Dat viel ons na de af gelopen jaren en zeker de intense laatste maanden, best zwaar. Tegelijkertijd is het een mooi nieuw begin! En we kunnen in Afrika blijven: sinds begin maart werken en wonen we namelijk in Uganda! Ouke heeft een baan als ​P roject ​D irecteur ​aangenom en, in samenwerking met ​ BCCP (Bulindi Chimpansee and Community Project),  een organisatie die zich richt op natuurbehoud, bescherming van chimpansees en community projecten voor lokale boeren. Zijn taak is  ​het organiseren  van de aanplant van bomen en het opzetten van plantages voor koffie en cacao seedlings (kleine planten voor de akkers van de lokale boeren in het project).   Goodbye Ethiopia! Doordat ons vertrek pas relatief kort van te voren echt definitief werd en er nog veel...

New Home - New Year

Anne met haar vlieger door onze straat in Bishoftu Sinds oktober werken en wonen we niet meer bij ESPBC en zijn we naar een leegstaand huis in de buurt gegaan, op de compound van Alfa Farm. Deze melkveeboerderij ligt aan Lake Chelekleka en heeft een Nlse manager, die met de Ethiopische Rakeb getrouwd is, met wie Hanneke de blindenschool lessen doet. Super fijn dat we daar konden wonen tot de Kerst. Heel dankbaar voor! Het huis staat naast de stallen met een grote tuin, waar Anne lekker kon spelen, een prachtig uitzicht en iedere dag op weg naar school liepen we tussen de koeien door. Soms werd er een kalfje geboren, zo bijzonder om mee te maken!  In november zijn we een aantal weken in Nl geweest ​, heerlijk om iedereen even te zien!  Weer terug in Ethiopië, moesten we al snel weer alles inpakken en zijn we naar een huurhuis in Bishoftu gegaan. Het was even wennen om niet meer op een compound te wonen met guards en veel ruimte om ons heen, maar het is een gezellig huis. We kon...

Op reis naar Kenia

Masai vrouwen Begin deze maand zijn we op reis geweest. De Green Earth groep waar Ouke voor werkt, had alle medewerkers uitgenodigd om naar Kenia te komen. Uit achttien verschillende landen kwamen we samen, waaronder uit Peru, Roemenië, Canada, Nederland, Zuid-Afrika, Brazilië, Spanje, Pakistan, Nigeria en natuurlijk ons team uit Uganda! Een mooie kans om elkaar te ontmoeten en de projecten in Kenia te zien.  Green Earth zet zich in voor natuurbehoud en de mensen die er leven, vooral op plekken die vaak vergeten worden. Over de wereld verspreid werken ze digitaal samen om in Kenia, Uganda, Kameroen en mogelijk binnenkort Kazachstan en Congo duurzame oplossingen in te zetten, om CO2 uitstoot te verminderen en tegelijkertijd ecosystemen te herstellen, en zo een gezondere wereld te creëren.  Vanuit Nairobi zijn we in ruim vijf uur met Landcruisers onderweg geweest naar een tentenkamp naast de Ol Pejeta Conservancy, een natuurreservaat van 400 km2. Het ligt op de evenaar, ten west...