Lake Wenchi

Tijdens ons weekend met vrienden (een leuk Nls stel met twee kinderen) in Negash Lodge, het vroegere buitenverblijf van keizer Haile Selassie, zijn we ook een dag naar Lake Wenchi geweest: een enorme krater (caldera) gevuld met water op ruim 3000 meter en daarmee de hoogste vulkaan in Ethiopië. Met ook een geweldig mooie omgeving: bergen, stukken natuurbos, akkers en natuurlijke warmwaterbronnen. 

Wenchi betekent cirkel en komt van het woord Wechit, een traditionele, ronde kom van klei om uit te eten.

Het verhaal gaat dat na de vulkaanuitbarsting, duizenden jaren geleden, de mensen hun God aanbaden waarna er op wonderbaarlijke wijze 44 bronnen ontstonden die het vuur doofden en de krater met water vulden, waarbij een aantal kleine eilanden bewaard bleven. Op één daarvan bouwden de mensen een holy place. De legende is dat het eiland gespaard was vanwege een eeuwenoud heilig document. Met een houten kano van de jeneverbes boom, gingen de mensen naar het eiland om te bidden. In de 14e eeuw werd de plek door keizer Zera Yacob ingewijd als kerk: Saint Kirkos Church.

De wachter voor Saint Kirkos

In de Ethiopisch-orthodoxe traditie hebben kerken Tabbots: replica's van de Stenen Tafelen uit de Bijbel of de Ark des Verbonds. De Tabbot van Saint Kirkos komt uit Gondor (stad in het noorden van Ethiopië, die tot 1855 de hoofdstad was), waar een priester een droom kreeg waarin God hem vertelde de Tabbot te brengen naar de plek die hem gewezen werd door een wolk. Later werd de kerk een klooster (Monastry of Cherkos) en keizer Fasilidus gaf een bronzen bel aan het klooster, een belangrijk object voor deze plek. Een moslim overheerser, Gragn Ahmed, hoorde ooit over de tabbots op het eiland, maar een engel, in de gedaante van vuur heeft hem tegen gehouden. Zo zijn er nog meer legendes over het eiland en het klooster, waardoor het een interessante plek is om te bezoeken. 

De weg erheen was ook al een hele belevenis. Een mooie wandeling en voor Anne en de andere twee kinderen een leuke tocht op een paardje naar Lake Wenchi. Na anderhalf uur kwamen we aan de rand van het meer, waar we met een roeiboot naar het eiland van de Cherkos Monastry werden gebracht. Hier rondgekeken met de wachter van het klooster, de bijzondere, bijna mystieke sfeer ervaren, en daarna terug over het water. Aangezien de terugweg weer omhoog de krater uit was, besloten we dit keer allemaal met een paard te gaan. Voor ons een mooie tocht en voor de lokale bevolking een klein inkomen die dag. Ethiopië heeft veel te bieden voor bezoekers en de arme bevolking kan deze inkomsten goed gebruiken, zeker na de corona periode, maar vooral ook de onrust in het land maakt het leven lastig. Dat zou een mooie legende kunnen worden: hoe vrede in Ethiopië, het land weer een mooie toekomst ging brengen! 

Uitzicht op Lake Wenchi

Anne naast een jongen van het dorp

Bananen plantages in de omgeving

Aan de rand van Lake Wenchi

Wandelen naar het meer

De terugweg op een paard

Lake Wenchi met in het midden het eiland en de Monastry 

Dag lief paard!