Doorgaan naar hoofdcontent

All Children Count

Spel tijdens de Holiday Program

We hebben een Amerikaanse vrouw (Tesa) leren kennen die de stichting All Children Count (ACC) heeft opgezet, nadat ze een aantal jaren geleden als vrijwilliger naar Bishoftu was gekomen om Engelse les te geven. Daarna is ze zich blijven inzetten om kansarme leerlingen op de arme scholen te helpen.

Het onderwijs in Ethiopië is gratis, maar het uniform en schoolspullen moeten wel zelf worden betaald, wat voor veel gezinnen bijna niet haalbaar is. Gemiddeld zitten er 70 kinderen in de klas, maar klassen met 90 of meer is geen uitzondering. Om die reden en gebrek aan klaslokalen, komt het regelmatig voor dat scholen de leerlingen over de ochtend en middag verdelen, waardoor kinderen slechts halve schooldagen hebben. Vaak is er een tekort aan lesmaterialen, heeft de school nauwelijks voorzieningen (bijvoorbeeld geen stroom) en zijn er weinig geschoolde leerkrachten, met een lage of geen beheersing van het Engels. De scholen starten met Grade 1, wat bij ons groep 3 is. Kinderen missen daardoor de belangrijke pre-school (groep 1 en 2).

De meeste overheidsscholen geven les in de lokale taal van de regio, zoals hier in Bishoftu in het Oromiva. Ook zijn er lessen Amhaars, de nationale taal van Ethiopië, maar het examen na 8 jaren (basis)school wordt in het Engels afgenomen. Ook het vervolgonderwijs is in deze taal. Dat maakt dat vooral de kinderen uit arme gezinnen die naar overheidsscholen gaan, nauwelijks kans maken om hun examen goed te maken en dus geen opleiding kunnen gaan doen.

De ouders die het kunnen betalen, proberen kun kinderen op private schools te krijgen, met beter onderwijs, kleinere klassen. kleutergroepen en aandacht voor Engelstalig onderwijs. Maar dat kost (veel) geld…

Volgens een rapport van UNICEF (maart 2019) hebben ruim de helft van alle kinderen in Ethiopië onvoldoende vaardigheden opgedaan in het basisonderwijs om verder te kunnen leren. En meer dan twee miljoen kinderen gaan helemaal niet naar school, bijvoorbeeld omdat ze thuis moeten meehelpen, de scholen te ver weg zijn (urenlang lopen) of er geen geld is.

En dat terwijl onderwijs een manier is om uit armoede te komen. Zonder goed onderwijs hebben kinderen minder toekomstperspectief, waardoor ook een land uiteindelijk niet verder vooruit komt.

ACC probeert een bereikbaar Engels lesprogramma aan scholen te bieden. De stichting richt zich naast lesgeven op basisscholen, vooral ook op het trainen van leerkrachten, waardoor scholen nog meer kinderen kunnen bereiken. Via het werven van fondsen wordt een steeds groter aantal kinderen ondersteund met een bijdrage voor schoolspullen en een uniform, zodat ze naar school kunnen. Verder is er een kleine bibliotheek opgezet, waar jongens en meisjes iedere zaterdagochtend kunnen luisteren naar een verhaal, een knutselwerkje maken en daarna toegang hebben tot het lezen van boeken, zowel in de lokale taal (Oromiva), het Amhaars, als Engels.


Sinds we hier wonen, help ik af en toe als vrijwilliger bij ACC, zoals tijdens de Holiday Program (bijscholing in de vakantieweek), waar de kinderen op een speelse manier een aantal basisprincipes krijgen aangeleerd. Of de voorlees- en knutselactiviteit op zaterdagochtend in de bieb. Ontzettend leuk om te doen en om te zien hoe kinderen genieten van boeken lezen en bekijken, luisteren naar een verhaal en hoe trots ze hun knutselwerk mee naar huis nemen.

De visie van All Children Count is “to see a world where it is a right, not a privilege, for every child to receive a quality education”. Zo ver is het nog lang niet, maar het is een begin en kan voor een kind een nieuwe toekomst betekenen. 



Start van de Holiday Program

Taart klaarmaken op de laatste dag

Tesa en Anne op het schoolplein

Anne deelt samen met Tesa (links) taart uit

Voorlezen in de bieb

Knutselen

Blij naar huis (op de achtergrond het biebgebouw)

Samen boeken bekijken en lezen

Op weg naar huis met hun zelfgemaakte masker op!


Engels leren aan de klas met een song


Reacties

Populaire posts van deze blog

Dire Dawa

Straat in Dire Dawa  Afgelopen week ​ had Anne vakantie van school en  zijn we met ons 3en naar het oosten van Ethiopië gegaan. In het code oranje gebied (alleen noodzakelijke reizen) liggen daar twee gele gebieden (relatief veilig): de steden Dire Dawa en Harar.  Met een domestic flight zijn we naar Dire Dawa gevlogen en eind van de middag de bergen in gereden naar Harar, waar we vier nachten in een tradi ​ti oneel guesthouse hebben geslapen, midden in de eeuwenoude stad. Daarover zal de volgende blog gaan, nu eerst over Dire Dawa, op de grens van de regio Oromia en Somali.  De naam van de stad is in het Somali Diridhaba, wat "where the Somali ancestor Dir hit his spear into the ground" betekent. In het Amhaars en Harari (lokale taal) geschreven als ድሬዳዋ: "Plain of Medicine" en het Oromo: Dirree Dhawaa, met als vertaling  'Place of Remedy'.  Er wonen al duizenden jaren mensen in deze omgeving, dat blijkt uit prehistorische rotstekeningen en de vondst van ge...

New Home - New Year

Anne met haar vlieger door onze straat in Bishoftu Sinds oktober werken en wonen we niet meer bij ESPBC en zijn we naar een leegstaand huis in de buurt gegaan, op de compound van Alfa Farm. Deze melkveeboerderij ligt aan Lake Chelekleka en heeft een Nlse manager, die met de Ethiopische Rakeb getrouwd is, met wie Hanneke de blindenschool lessen doet. Super fijn dat we daar konden wonen tot de Kerst. Heel dankbaar voor! Het huis staat naast de stallen met een grote tuin, waar Anne lekker kon spelen, een prachtig uitzicht en iedere dag op weg naar school liepen we tussen de koeien door. Soms werd er een kalfje geboren, zo bijzonder om mee te maken!  In november zijn we een aantal weken in Nl geweest ​, heerlijk om iedereen even te zien!  Weer terug in Ethiopië, moesten we al snel weer alles inpakken en zijn we naar een huurhuis in Bishoftu gegaan. Het was even wennen om niet meer op een compound te wonen met guards en veel ruimte om ons heen, maar het is een gezellig huis. We kon...

Trouwen in Uganda

Inmiddels hebben we een aantal traditional marriages en church weddings mogen meemaken van vrienden hier in Kumi. Lange dagen, maar met veel dansen, enthousiasme en muziek. Er is een groot verschil tussen beide soorten ceremonies. De traditional marriage is de overgang van de vrouw naar de familie van de man waarbij beide families elkaar ontmoeten en de bruidsschat wordt bepaald. In vroegere tijden was dit soms echt de eerste keer dat het koppel elkaar zag, maar de bruidsschat is nog steeds een belangrijk onderdeel van deze dag. De stamoudsten van de familie van de man en die van de vrouw zitten ieder in een kring waartussen een jonge man heen en weer loopt met het voorstel. Pas als beide families het eens zijn, kan het feest beginnen. Een mooi onderdeel hiervan is dat de vrouw afscheid neemt van haar moeder, oudere zussen, oma en tantes en hen bedankt dat ze haar al die jaren “gedragen” hebben: de opvoeding en verzorging van kinderen in Uganda is niet alleen een taak v...