Hanneke, Ouke en Anne in Hoima

Injera en Kitfo Ethiopië wordt gezien  als één van de landen met​   ​ de beste gerechten​ van Afrika ​. ​ Voor onze emigratie, gingen we soms naar een Ethiopisch restaurant in Nederland. We vonden het eten zo lekker en speciaal, dat we op onze trouwdag ook daar gegeten hebben met familie en vrienden. De cultuur en gebruiken van het land, zoals de koffieceremonie, daar wisten we eigenlijk niet zo veel van. We hadden toen nooit kunnen vermoeden dat we ooit naar dit bijzondere land zouden verhuizen! H ​eel​ toevallig ​was ​ ​ons​ eerste sollicitatiegesprek voor deze  ​plek​ precies  op de datum ​van ​ onze 10-jarige trouwdag. ​.​ . Inmiddels zijn we een paar jaar verder en meer vertrouwd geraakt met de eetgewoonten van het land. Dagelijks injera eten en buna (koffie) drinken is voor ons nu heel gewoon!  Injera met wot, shiro en aardappel-rode biet In Ethiopië worden veel groente- en pittig gekruide vleesgerechten gegeten, meestal klaar gemaakt in een stoofpotje ...

In Ethiopië leven ruim vier miljoen mensen met een visuele handicap. Een groot deel hiervan zou met een relatief eenvoudige operatie geholpen kunnen worden en met betere levensomstandigheden zelfs al voorkomen kunnen worden. Armoede, de slechte toegang tot medische hulp of vaker nog de afwezigheid ervan in ontwikkelingslanden, zoals Ethiopië, heeft schrijnende gevolgen. Een blind kind wordt meestal gezien als een schande voor de familie of een straf van God. Ze hebben te maken met een stigma, de kinderen worden afgewezen in de samenleving, en bovendien door hun ouders vaak binnen in huis of de hut gehouden. Velen gaan dan ook niet naar school. Als gevolg van dit sociaal isolement, is hun toekomstperspectief zorgwekkend laag.  Anne helpt met voeldomino Jaren geleden is de Nederlandse stichting TTAF (The Tree Aid Foundation) in contact gekomen met een school in Bishoftu, waar de leerlingen braille leren, sociale vaardigheden en zelfredzaamheid.  Na twee jaar kunnen de kinderen v...

Sinds we Tim en Deborah (Amerikaans-Ethiopisch stel met vijf kinderen) hier in Ethiopië hebben ontmoet, waren we ooit van plan om met hen (en een ander nls gezin - die Stichting Addis Alem hebben opgezet) naar de Mursi stam in het zuiden van Ethiopië te gaan. Ze hebben ruim twaalf jaar als zendelingen met de Mursi mensen gewerkt en de cultuur en taal leren kennen. Zeker in die tijd was het nog een vrij onbereikbaar gebied. Inmiddels wonen ze al zes jaar niet meer in het Mursi gebied, maar gaan nog enkele keren per jaar terug. Destijds hebben ze een huis gebouwd, prachtig op een heuvel, rondom een boom, uitkijkend over de vallei waar de Mursi families wonen.  Sorghum malen tot meel voor Tila In het zuiden van Ethiopië leven verschillende stammen in de Omo-vallei, waarvan de Mursi er één is. Velen leven nog op de eeuwenoude, traditionele manier en hebben ieder hun eigen klederdracht, kapsel, versieringen en huttenbouw.  De Mursi zijn van oorsprong nomadische herders en leven met...

Denbi Maranatha Medium Clinic In 2014 hebben een aantal Nederlandse ondernemers Stichting Denbi opgericht om een bijdrage te leveren aan de verbetering van de leefomstandigheden in Ethiopië. De nlse verpleegkundige Berdien is in die periode samen met de Ethiopische Aberash, inmiddels health officer (opleiding tussen verpleegkundige en arts in) gestart in een zeecontainer om medische hulp te verlenen. Een aantal jaren later is het gelukt om een kleine kliniek (Medium Clinic) te bouwen. Deze staat op het terrein van Maranatha Farm in Denbi, een dorpje op het platteland naast Bishoftu.  In Ethiopië is goede medische zorg niet vanzelfsprekend en zijn mensen vaak afhankelijk van ongezond en soms besmet drinkwater. Velen sterven jong door verwaarloosde ziekten, ondervoeding en slechte leefomstandigheden. De moedersterfte in Ethiopië is zelfs één van de hoogste in de hele wereld en van de kinderen die overlijden is ruim 65% onder de 5 jaar oud. Dit soort schrijnende cijfers maakt de nood ...

Uitzicht met Bishoftu op de achtergrond Deze maand hadden we gehoopt een weblog te schrijven over onze hond Nala met haar puppies, maar helaas is het helemaal mis gegaan met het werpen en is geen enkele puppy levend ter wereld gekomen. Ook met Nala ging het steeds slechter en is dezelfde dag ook dood gegaan. Zo kan het gaan, de natuur is wat dat betreft heel hard. Voor ons 3en natuurlijk echt even heel verdrietig.  Tegelijkertijd beseffen we dat we in een land wonen waarin veel verdriet is, vanwege de aanhoudende onrust in grote delen van Ethiopië, honger, droogte, geweld, armoede en ziekte. Maar het leven hier gaat ook gewoon door, waardoor het soms lastig is om een voorstelling te maken van het leed in de wereld, hoewel de ongelijkheid dagelijks op straat zichtbaar is. Mensen die in vodden lopen, onder doeken en plastic zeilen slapen, arme boeren met ezels die hun groenten naar de markt brengen, ziekenhuizen zonder stroom, lange rijen voor de benzinepomp, maar ook mensen die uit ...