Hanneke, Ouke en Anne in Hoima

Meisje bij Lake Abijata Er is wereldwijd veel gaande en vrijwel dagelijks zijn er berichten van oorlogsgeweld, dreiging en mensen die moeten vluchten. De situatie in Europa lijkt onstabiel en er zijn veel zorgen. Ook in Ethiopië is het op veel plaatsen nog onrustig. Ondanks het vredesakkoord tussen de Ethiopische regering en de rebellen, is het onduidelijk of hulporganisaties het gebied in kunnen. Vooral in deze noordelijke regio dreigt er hongersnood, gebrek aan medische voorzieningen en grote armoede. In onze regio beginnen sommige levensmiddelen onbetaalbaar te worden, sommige prijzen zijn al verviervoudigd en er staan regelmatig honderden meters lange rijen bij de benzinepomp, wachtend op nieuwe aanvoer. Een effect daarvan is bijvoorbeeld dat de bajaj drivers, die al weinig verdienen, niet kunnen rijden en er dus dagen zijn dat er helemaal geen geld is om van te leven.  Heftig om te beseffen dat er nog veel meer plekken op de wereld zijn waar mensen in moeilijkheden zijn, zovee...

Schoolkinderen en de nieuwe klaslokalen Afgelopen week een bijzonder project mogen bezoeken. Samen met Berdien zijn we naar een kleine basisschool gegaan die speciaal is opgezet voor kinderen uit arme gezinnen.  Berdien is een nlse verpleegkundige die al ruim negen jaar in Ethiopië woont. Ze heeft met de Ethiopische verpleegkundige Aberash een kliniek opgezet in samenwerking met Stichting Denbi. De kliniek levert medische zorg aan vele gezinnen in het dorpje Denbi, wat vlakbij Bishoftu ligt. Vooral ook rondom hulp aan zwangere vrouwen is de kliniek erg belangrijk. Er is in de directe omgeving verder nauwelijks medische hulp te krijgen.  Emebet, Anne en een leerling Stichting Denbi geeft ook ondersteuning aan een schooltje ten noorden van Bishoftu, in het dorpje Kurkura. Het is een arme plek op het platteland met gebrek aan onderwijs ​​ . De Ethiopische Emebet Hagos ​probeer​ t haar ​ jarenlange​ droom waar te maken om daar een ​ch ristelijk schooltje op te richten om de ...

Eerbied tijdens Timkat Eind vorige maand woonden we tijdelijk niet onder de Afrikaanse zon, maar waren we nog in Nederland. Die laatste dagen daar waren best intensief met inpakken, afscheid nemen, afwachten of na alle zelftesten ook de PCR test wel negatief zou zijn, het reis certificaat regelen, nog wat inkopen proberen te doen in de lockdown, hopen dat de nieuwe maatregelen reizen niet onmogelijk zouden gaan maken of dat het conflict in Ethiopië toch niet opeens weer zou oplaaien... Maar uiteindelijk is het meeste gelukt en goed gekomen, dus de reis terug naar Bishoftu kon doorgaan!   Ouke met twee collega's Na aankomst eerst in ons huis aan de slag gegaan met emmers sop om al het stof weg te spoelen, tassen uitpakken, naar de markt voor verse groenten, brood halen etc. en bijkomen! Twee dagen later was het al oudejaarsavond. Niet voor de Ethiopiërs, dat hadden we tenslotte in september al gevierd (zie weblog Enkutatash), maar met een aantal andere Nederlanders hier hebben ...

Uitzicht over de Blue Nile (tot enkele weken nog bezet gebied) waar Ouke in oktober was Wat vorige maand nog ondenkbaar was, lijkt nu realiteit te zijn. De rebellen hebben zich teruggetrokken naar het noorden en de Ethiopische troepen hebben het gebied weer terug veroverd.  Het conflict is nog niet voorbij, maar het directe gevaar is in grote delen van het land weg. Veel mensen halen opgelucht adem, ze hebben na weken of zelfs maanden weer contact kunnen krijgen met familieleden in de noordelijke regio's, de dreiging van een burgeroorlog is minder en jonge mannen keren terug van het front.  Maar uiteindelijk zijn er in een oorlog alleen maar verliezers. Er is veel schade aangericht, zichtbaar en onzichtbaar. Huizen, scholen, ziekenhuizen zijn verwoest in de getroffen gebieden, oogst op het land is verdord en er zijn veel slachtoffers en traumatische ervaringen. Het is een land dat zich weer zal moeten opbouwen en nog lange tijd de gevolgen zal voelen, met op de achtergrond een...

Maanlicht over Lake Hawassa De weken na onze vorige blog waren heel intensief en hebben ons leven onverwachts veranderd. Het interne conflict in Ethiopië is verder opgelopen en stammen uit andere regio's zijn zich ook erin gaan mengen. De overheid is eveneens naar een verhoogd level gegaan en heeft begin november officieel de noodtoestand in het land uitgeroepen. De kaart van Ethiopië werd hierdoor steeds verder rood gekleurd, niet vanwege de covid pandemie, maar vanwege de oplopende onveiligheid. In een rap tempo begonnen ambassades hun personeel (deels) terug te halen en steeds dringender advies te geven het land te verlaten. In enkele weken ging het van een negatief reisadvies naar: verlaat het land met spoed, nu er nog vliegtuigen beschikbaar zijn. De nieuwsberichten over oorlogsgeweld volgden elkaar op maar spraken elkaar ook tegen. Het bleef lastig in te schatten wanneer er sprake was van slimme propaganda of echte berichten.  Lastig voor te stellen, maar ondertussen ging ons...

Lake Bishoftu We wonen alweer een half jaar in Ethiopië. Naast het wennen aan een leven ver van familie en vrienden,  ​zijn het maanden​  geweest met vele mooie en bijzondere momenten. Helaas een aantal weken terug ook een hele nare ervaring gehad (beroving tijdens wandeling in een natuurgebied), wat ons weer even echt heeft doen beseffen dat we in een ontwikkelingsland wonen. En dat niet alleen, ook een land met een hoog oplopend intern conflict. Jonge mannen worden naar het front gestuurd, grotendeels op vrijwillige basis en komen soms gewond of zelfs niet terug. De overheid is veel geld kwijt aan de militaire operatie en de internationale druk loopt op. Hierdoor én vanwege de covid pandemie is de economische situatie in het land slecht. Voedselprijzen zijn flink gestegen en ook de werkloosheid is groot. De algemene armoede is daardoor toegenomen en zo ook de kloof tussen arm en rijk. Het belang van het bestaan en hopelijk in de toekomst ook weer de groei van ESPBC, het bedr...

Ethiopië heeft niet zoals in het westen de Gregoriaanse jaartelling, maar een eigen kalender: de Ge'ez-kalender, gebaseerd op de Koptische kalender uit het oude Egypte. Er zijn twaalf maanden van ieder 30 dagen en een dertiende maand met 5 dagen. Iedere vier jaar bestaat de laatste maand uit 6 dagen. De maanden hebben namen in het Ge'ez en een ander ritme. Zo is de eerste dag van het Ethiopisch jaar, 1 Mäskäräm, in de Europese kalender 11 september (schrikkeljaar 12 september). Verder is er een verschil in de jaartelling, doordat hier de berekening van Annianus van Alexandrië voor de datum van de Opstanding van Jezus wordt aangehouden. In Europa gaat men uit van een berekening van ruim zeven jaren eerder.  Afgelopen weekend werd de Ethiopische jaarwisseling gevierd: op vrijdag was de laatste dag van 2013 en zaterdag is het jaar 2014 begonnen. De afsluiting van het oude jaar wordt gevierd met een groot vuur. Niet rond middernacht maar in de avond rond 8en onze tijd, als het al ...