maandag 21 november 2011

Lake Bisina

Vanaf het zandpad van Kumi Town naar ons huis, kunnen we in de verte Lake Bisina zien: een prachtig zoetwater meer van ruim 190 vierkante kilometer. Langs het meer leven verschillende soorten watervogels en met uizicht op het Mount Elgon gebergte, is het een mooie en rustige plek om naar toe te gaan. Tientallen kleine boten varen er in de vroege ochtend op uit om vis te vangen, wat dezelfde dag nog vers verkocht wordt of gedroogd om het goed te houden.

Er is een soort ferry die mensen in ruim een half uur naar de overkant kan brengen. Wanneer de houten boot met motor er niet is, moet er geroeid worden en duurt de tocht drie uur.

Dorpelingen varen vaak over om hun handelswaar (gewassen, kippen, houtskool, etc.) rondom Kumi en Mbale te verkopen, of juist vanaf hier naar dorpen aan de andere kant van het meer. Ook fietsen en zelfs vee gaan in de grote houten kano’s mee!

Verder is Lake Bisina van belang omdat het Kumi Hospital en de omliggende dorpen van water voorziet. Er staat een pomphuis op de oever met een toevoersysteem verderop in het water. Tweemaal per dag worden de dieselpompen enige uren aangezet om water uit het meer via een filter door de buizen te verspreiden naar het ziekenhuis en de omliggende dorpen. Over een afstand van acht kilometer zijn er ongeveer dertig waterpunten waar mensen in de ochtend en middag water kunnen halen. Het systeem heeft met enige regelmaat onderhoud nodig, want drijvende eilanden van riet kunnen bijvoorbeeld de toevoer van water belemmeren.

Op het dak van ons huis staat een watertank die twee maal per dag, wanneer de pompen aangaan, bijgevuld wordt. Hierdoor hebben we als uitzondering in dit gebied, stromend water in huis. De mensen om ons heen moeten, ook van grote afstand, dagelijks water halen om te drinken, koken en wassen. Geduldig staat iedereen te wachten totdat de jerrycan gevuld kan worden om vervolgens lopen of fietsend terug naar huis te gaan. In Kumi Town loopt er een man met een handkar rond, om jerrycans vol water te verkopen voor de mensen die geen waterleiding hebben.
Naast onze tuin is ook een waterpunt, waardoor we heel regelmatig beseffen wat een luxe het is om in huis een kraan te hebben…




.

zaterdag 12 november 2011

Busimu Lane

Kumi Hospital is ruim tachtig jaar geleden opgericht door de Church Missionary Society als een Leprosy Colony. Er werd zorg geboden aan patiënten volgens het Leprosy Control Programme en was een plek van hoop, hulp en steun.
Inmiddels is Kumi Leprosy Centre uitgegroeid tot een ziekenhuis waar iedereen voor behandeling terecht kan: Kumi Hospital.

Er wonen nog steeds ongeveer twintig Lepra patiënten in Kumi Hospital en een even groot aantal komt overdag voor hulp en zorg. In Busimu Lane staan zes kleine gebouwen waar de patiënten slapen. Buiten is er plek om te koken en wassen.

De behandeling van Lepra is afgerond, echter leven de mannen en vrouwen nog met de gevolgen van hun ziekte. Vaak kunnen ze niet terug naar hun dorp of familie, omdat ze niet (meer) welkom waren in de samenleving. Lepra had en heeft soms nog steeds een negatief stigma. Het is meestal duidelijk te zien dat een persoon Lepra heeft gehad.
Tegenwoordig is het goed te behandelen, mits de aandoening tijdig ontdekt wordt. Als de ziekte te laat wordt onderkend, kunnen zenuwen aangetast worden en ontstaan verminkingen als gevolg van de gevoelloosheid. Een patiënt merkt dan niets van verbrandingen of snijwonden, waardoor infecties ontstaan. Doordat dit niet gevoeld wordt, worden deze niet behandeld en ontstaan de verminkingen. Veel patiënten missen tenen, vingers of soms hun neus.

Om zo goed mogelijk te functioneren met de gevolgen van hun ziekte, biedt Kumi Hospital ondersteuning en zorg. Zo worden er speciale schoenen gemaakt in de orthopedische workshop en leren de verzorgers in Busimu Lane hen bijvoorbeeld om zelfgemaakte handschoenen te gebruiken voor het optillen van hete pannen ter voorkoming van brandwonden.

De mensen in Busimu Lane wonen vaak al lange tijd op het ziekenhuisterrein en zullen er waarschijnlijk ook de rest van hun leven blijven. De bedoeling is een re-integratie programma op te starten zodat ze niet meer apart van hun familie hoeven te leven. Hier is een goede aanpak voor nodig, want jaren geleden is geprobeerd Lepra patiënten terug naar hun familie te brengen. Echter kwamen ze in een paar dagen tijd weer terug gelopen naar Kumi Hospital. Ze voelen zich inmiddels thuis in Busimu Lane.

Omdat de patiënten geen inkomen hebben, zijn ze volledig afhankelijk van het ziekenhuis en derden voor hun levensonderhoud. Ook wij proberen te helpen door bijvoorbeeld een enkele keer eten te kopen of kleding te regelen.

Naast Busimu Lane is de Tuberculose Ward, waar een heel zieke jongen van veertien jaar was opgenomen. Ook voor hem hadden we kleding uitgezocht om te geven, echter bleek dat hij inmiddels overleden was. Heel triest om dit van dichtbij mee te maken.
We dachten de kleding dan maar mee terug naar huis te nemen, maar zijn moeder wilde het graag hebben om hem in te kunnen begraven... Het blijft soms best heftig om te ervaren dat het leven in Uganda op vele manieren anders is.

Diezelfde dag werden alle Lepra patiënten bij elkaar geroepen in de schaduw van een boom. Enthousiast begonnen ze te zingen en sommigen gingen zelfs juichen bij het ontvangen van een blouse of shirt. Zo dankbaar om dit, namens degenen die de kleding vanuit Nederland hadden gegeven, te kunnen doen!










.