zondag 29 januari 2012

Prepaidmeters en de ESCo manager

Een groot onderdeel van het energieproject is het oprichten van de ESCo, de Energy Service Company waar de prepaid energie zal worden verkocht, duurzame oplossingen voor energiebesparing en trainingen zullen worden aangeboden. Om dit alles te coördineren, hebben we met Stichting Kyoga de functie van ESCo manager ontwikkeld. Om de energie prepaid te kunnen verkopen (energie opladen via een code), is voor alle huizen een geschikte prepaidmeter aangeschaft.

Na een oriëntatie van de mogelijkheden, hebben we gekozen voor een bedrijf uit Zuid-Afrika dat een kwalitatief en betrouwbaar prepaidmeter systeem op de markt heeft gebracht. Na enige tijd konden we de apparatuur in twee delen ophalen bij de douane op Entebbe International Airport. Na een lange procedure van invullen van formulieren en wachten, ging alles met de terreinwagen van het ziekenhuis mee naar Kumi Hospital. Op dit moment worden de prepaidmeters in de staff huizen aangesloten, gaat volgende week de training starten en zal de software geïnstalleerd worden.

Het zoeken van de juiste persoon voor de functie van ESCo manager, was ook een heel proces. Allereerst hebben we een taakomschrijving en vacature opgesteld. Vervolgens zijn we in Soroti naar het hoofdkantoor van de regionale krant geweest om de advertentie te plaatsen. Naar aanleiding hiervan en het ophangen van de vacature op verschillende plekken in het ziekenhuis en daarbuiten, hebben we twaalf brieven binnen gekregen.

Na een eerste selectie, zijn vijf sollicitanten uitgenodigd voor een gesprek. Vervolgens bleven nog twee geschikte kandidaten over, waarna we in de tweede ronde gesprekken, uiteindelijk de definitieve keuze hebben gemaakt. Gelukkig was hij ook nog steeds enthousiast en heeft in het derde gesprek het samenwerkingscontract met Kumi Hospital getekend. Graag stellen we dan ook onze ESCo manager voor: Emesu Oule George!
Na het volgen van een introductietraining in december en afgelopen week de vervolgtraining bij Barefoot, is hij nu officieel dealer van deze systemen op zonne-energie en kan kleine reparaties zelf uitvoeren. Het ondertekenen van de overeenkomst met zowel het ziekenhuis als met Barefoot was een mooi moment in het project! Verder introduceren we Emesu bij andere bedrijven en laten hem kennis maken met allerlei ontwikkelingen rondom duurzame energie.

Aan het begin van dit nieuwe jaar is hij met zijn gezin vanuit Soroti naar het ESCo gebouw verhuisd. In de Hall of Hope heeft Emesu (links) zich samen met zijn vrouw en jongste zoon voorgesteld aan de medewerkers van het ziekenhuis en was de eerste werkdag een feit.
Ze beginnen inmiddels al echt onderdeel te worden van Kumi Hospital en zijn zeer welkom ontvangen. De samenwerking is goed begonnen!

zaterdag 21 januari 2012

Steun voor Kumi

Op verschillende manieren worden de mensen rondom Kumi Hospital ondersteund vanuit Nederland. Naast een financiële bijdrage aan het energieproject, geven familie en vrienden kleding, speelgoed en spullen mee of sturen dit alles op per post. Hierdoor kunnen we patiënten, dorpelingen en medewerkers van het ziekenhuis die het echt nodig hebben, iets geven wat hen kan helpen de kwaliteit van hun leven of werken te vergroten.
Leven in een ontwikkelingsland is moeilijk, ondanks het optimisme wat we om ons heen ervaren. Veel kinderen dragen bijvoorbeeld kapotte kleding en lopen op blote voeten of collega’s hebben geen pen om de patiëntendossiers in te vullen. Relatief kleine dingen en het gevoel dat mensen aan de andere kant van de wereld aan hen denken, kan al zoveel helpen!
Zo hebben de mannen van Kumi Hospital Farm een shirt gekregen om in te werken, een oude vrouw goede schoenen om de lange afstanden af te leggen, ouders een set kleding voor hun jonge kinderen en kunnen we spullen uitdelen om kinderen spelenderwijs te laten leren en even afleiding bieden van hun ziek zijn. Verder hebben een aantal vrienden geld bij elkaar gelegd om een doos vol leesbrillen aan de Eye Ward te overhandigen tijdens hun bezoek aan Uganda. De patiënten en medewerkers van de oogafdeling zijn erg blij met deze gift, want dit is in Uganda moeilijk verkrijgbaar en zeker in een arme streek als Kumi.
 
Onze (schoon)moeder en zus hebben kleding uitgedeeld aan kinderen in de omgeving die dolblij kwamen aanrennen. Ook hebben ze namens oma een rolstoel kunnen geven aan een Leprapatiënt die te oud is om nog goed op zijn krukken te lopen. Door zijn ziekte heeft hij een kunstbeen en geen tenen meer aan de andere voet, dus de rolstoel was zeer welkom.



Het is bijzonder om te merken dat sommigen bij het bedanken voor datgene wat ze ontvangen, vertellen te hopen en bidden dat we nog veel meer mensen zoals hen kunnen helpen.
Er blijven nog vele mogelijkheden om steun te bieden, op vele manieren... Maar alle dankbare gezichten die we tot nu toe hebben mogen zien, willen we graag aan jullie overbrengen, want jouw hulp, maakt net dat ene verschil!

 






 .

maandag 2 januari 2012

Bijzondere dagen in Kumi

Dit jaar waren we tijdens de feestdagen in Uganda: een mooie ervaring om mee te maken hoe Kumi de Kerstdagen en de komst van het Nieuwe Jaar viert!
Enkele dagen voor Kerst hebben we het ziekenhuis namens toto Wies een kado mogen aanbieden. Bij de kerstboom in de Hall of Hope (niet met ballonnen versiert zoals bij de poli, maar met echte kerstballen!) heeft Ouke een pakket met liedboekjes aangeboden aan de algemeen directeur Okula Charles. Een welkome bijdrage voor Kumi Hospital waar de medewerkers veel kracht uit het geloof halen voor hun werk in soms erbarmelijke omstandigheden.

Op eerste Kerstdag waren we uitgenodigd om in alle vroegte met onze buurvrouw Akello Rebecca mee te gaan naar hun thuis: de geboorteplek van haar man. Op ruim tien kilometer afstand ligt Bukedea waar de familie van Adome Julius (onze buurman) is opgegroeid: een kring van ronde huisjes met rieten daken en land eromheen. Zo leven gezinnen met elkaar, totdat de kinderen ergens anders gaan werken en wonen. Vaak blijft er een zoon thuis wonen met zijn gezin om op het land te werken en voor de ouder(s) te zorgen. Vrouwen die trouwen, worden opgenomen in hun schoonfamilie.
Nadat we met hen naar de kerk waren geweest, gingen we met elkaar eten. De hele ochtend waren de vrouwen bezig geweest een maaltijd te bereiden. In enorme pannen op houtvuur was er rijst, matoke (kookbanaan), vis, chapati (platte pannenkoekbroden), atapa (soort papbrood van cassavemeel) en verse guavesap klaar gemaakt.
Op kleine houten stoelen of rieten matten op de grond, zaten we in de schaduw van een grote boom te eten. Zonder bestek, dus dit kerstmaal met onze handen gegeten. Het was een grote groep mensen, want de vader van Julius (lang geleden overleden) had twee vrouwen, die ieder veel kinderen hebben gekregen. Beide oma’s waren heel blij en trots om hun kinderen en vele kleinkinderen om zich heen te hebben. Bijzonder om te ervaren hoe welkom wij waren om het Kerstfeest met hen te mogen vieren.

Na het lezen uit de bijbel, kwam er een taart die in kleine stukken werd verdeeld onder iedereen. Het aansnijden is een feestelijk moment en Hanneke werd gevraagd dit samen met de beide oude vrouwen te doen. Uiteindelijk was de dag weer voorbij en hebben we afscheid genomen met lang zwaaien.

Na een aantal dagen werken, kwam het einde van het jaar alweer in zicht. Op Oudejaarsavond hebben we in de Guesthouse met dokter Chebet en (student)dokter Oumo lokale gerechten gegeten en gezellig met elkaar een kaartspel gedaan. Even na tienen zijn we weer naar ons eigen huis gegaan om de laatste uren van 2011 af te tellen. Zonder televisie om de seconden weg te zien tikken, wisten we toch heel goed dat het Nieuwe Jaar begonnen was: overal om ons heen begonnen mensen te juichen en op trommels te slaan of op lege jerrycans met stokken te trommelen. Wij waren al naar buiten gegaan met kaarsen om onder de warme sterrenhemel van Uganda het oude jaar af te sluiten en 2012 in te gaan. Hoewel het misschien geen spetterende overgang met vuurwerk en champagne van oud naar nieuw was, zal deze wel in onze herinnering blijven!

Op Nieuwjaarsdag stond de kerkdienst in het teken van be a blessing for the people around you, een universele boodschap: overal op de wereld kun je wat betekenen voor anderen, ver weg of dichtbij, in grote en kleine dingen. Een mooi begin van het nieuwe jaar!
Later in de ochtend zijn we naar de geboorteplek van een stel gegaan die we kennen van de Adesso Primary School. Ze hadden ons uitgenodigd om op deze eerste dag van 2012 bij hen te zijn. Zijn moeder woont vlak bij Lake Besina: een aantal ronde huisjes met geiten, kippen, enkele koeien en allerlei fruitbomen. Ook hier werd de traditionele maaltijd op houtvuur bereid en zijn daarna met elkaar naar het meer geweest. Een mooie plek om te wandelen en te genieten van het uitzicht. Ouke heeft van de mannen een Afrikaans spel geleerd en aan het eind van de middag gingen de vrouwen als verassing een cake bakken. Ze hadden een oven gemaakt van een grote pan met een laag zand op het vuur, daarin het cakeblik en een deksel met houtskool erboven op. Na enkele uren kregen we de cake dampend in een kartonen doos achterop de boda mee en kwamen in het donker thuis aan: 2012 is nu echt begonnen, we hopen op weer een bijzonder jaar!