zaterdag 23 juni 2012

Orthopedische hulp

Kumi Hospital kan hulp bieden aan patiënten die behandeling nodig hebben op orthopedisch gebied, zoals botbreuken, amputaties en vergroeiingen. De werkplaats op het ziekenhuis heeft de mogelijkheid om deze patiënten te voorzien van kunstledematen, rolstoelen, speciale schoenen, krukken etc. Regelmatig moet er terug gekomen worden, met name door kinderen, om de benodigde nazorg te bieden of aanpassingen te maken.

Okello Michael, een jongen van 12 jaar oud, was zelf naar Kumi Hospital gekomen omdat zijn protheses waren versleten. Op jonge leeftijd zijn beide voeten en een deel van zijn onderbenen geamputeerd vanwege levensbedreigende kanker. Vanaf de leeftijd van anderhalf jaar heeft Okello moeten leren om met hulpmiddelen te lopen. Zijn moeder heeft hem in die tijd verlaten vanwege zijn ziekte en verminking, echter ook zijn vader nam de zorg niet op zich. Inmiddels is de moeder overleden en woont Okello bij oma die al erg oud is. Er is eigenlijk niemand om echt voor hem te zorgen. Zo bleek hij al dagen in het ziekenhuis te zijn zonder eten (alle patiënten komen samen met een familielid om hen te verzorgen) in de hoop geholpen te worden.

Hij kon nog redelijk lopen op de kapotte kunstbenen, maar doordat de onderkant volledig is afgesleten, liep hij op stompjes. We kwamen hem in het ziekenhuis tegen en waren onder de indruk van zijn doorzettingsvermogen. Na het horen van zijn verhaal, hebben we besloten het sponsorgeld van de oma van Hanneke in te zetten om hem te helpen. In de orthopedische werkplaats zijn er nieuwe kunstbenen en voeten aangemeten. Uit de spullen die vanuit Nederland zijn gegeven, hebben we een paar goede sportschoenen voor hem gevonden, waar hij erg blij mee was omdat hij nu weer kan lopen zonder direct op te vallen met zijn stompvoeten.
Het moment dat hij de nieuwe protheses aandeed was heel bijzonder. Hij was zo ontzettend vrolijk dat we hem voor het eerst echt zagen lachen. Nadat het lopen goed ging, was hij heel trots en begon zelfs te dansen voor de camera! Heel erg bedankt voor deze hulp die het leven van Okello veranderd heeft!

Eerder dit jaar heeft oma ook een bedrag gesponsord voor Uganda, waarvan we onder meer een rolstoel voor een oude Lepra patiënt hebben kunnen kopen. Vanwege verminkingen aan zijn handen en voeten, was lopen met zijn houten krukken vrijwel niet meer vol te houden. Echter is zijn conditie verder achteruit gegaan, waardoor hij niet goed meer in staat bleek om de rolstoel zelfstandig voort te bewegen. Zo is bijvoorbeeld water halen bij de pomp voor hem vrijwel onmogelijk. Daarom is het voorstel gekomen om de rolstoel om te ruilen voor een tri-cycle.

Dit is een soort rolstoel of fiets met driewielen die via trappers bovenaan handmatig kan worden voortbewogen. Nadat we nieuwe banden in Kumi hadden gehaald, heeft de orthopedische werkplaats een tri-cycle uit de opslag gerepareerd. De man was heel erg dankbaar en durfde eigenlijk niet goed naar ons toe te komen om weer om hulp te vragen, maar we zijn blij dat hij zijn probleem heeft aangegeven, zodat we blijvende en passende hulp kunnen bieden.

Rondom de Kerst afgelopen jaar leerden we Ann kennen, de vrouw met een kunstbeen die zelfstandig voor haar zoontje zorgt. Mede op ons verzoek is ze door één van de medewerkers uit de orthopedische werkplaats opgezocht en het gaat goed met hen. Ze wonen weer in het dorp en de solar telefoonoplader helpt haar om een klein inkomen te verdienen. Wel maakt ze zich zorgen om het schoolgeld dat er binnenkort aan gaat komen om haar zoon goed basisonderwijs te laten volgen. Helaas hebben we geen nieuwe foto van haar, maar hiernaast een foto van toen ze nog in het ziekenhuis was en we regelmatig bij haar langs gingen. Ondanks de armoede waarin ze leeft, bleef ze naar Ugandees gebruik ons altijd wat te eten aanbieden. Het is een bijzondere ontmoeting geweest en we hopen haar ooit weer te kunnen zien.

Tenslotte een update die niet met orthopedische hulp te maken heeft, maar wel een gezin dat door het thuisfront ondersteund is, namelijk de drieling die enkele maanden geleden geboren is. De kinderen groeien goed en hebben de eerste vaccinaties gehad. Het is zwaar voor de moeder, maar Rose is ook erg trots op haar gezin, dat nu bestaat uit vijf jonge kinderen.
Het huis waarin ze wonen is klein en het hele gezin slaapt in één kamer. Om niet iedereen wakker te maken, probeerde Rose met het licht van een zaklamp of kaarsen de drieling te voeden in de nacht. Gelukkig heeft een lieve sponsor een kleine solar lamp gegeven waardoor ze nu zonder brandgevaar en energiekosten voor haar kinderen kan zorgen.

Een ander heeft geld gedoneerd zodat Rose iemand kon betalen om haar land met ossen om te ploegen en vervolgens in te zaaien. Hierdoor zal ze over enkele maanden van haar oogst kunnen eten. Met deze hulp kan ze dit seizoen doorkomen met de geruststelling van de kans op voedsel van haar stuk grond. Verder zijn de babykleren die we gekregen hadden vanuit vele kanten, heel welkom geweest, ook voor de toekomst!
Hiernaast een foto van Abraham, Philomene en Isaac die tevreden in de schaduw van een grote boom liggen, terwijl een teil badwater in de zon staat op te warmen!


In dit bericht vele manieren van directe hulp die we namens de sponsors mochten geven, hulp die zoveel betekent voor de mensen hier: BEDANKT!


maandag 11 juni 2012

Veldwerk

Volgens de World Health Organization leven wereldwijd 150 miljoen kinderen met een handicap, waarvan vier op de vijf kinderen in ontwikkelingslanden. Vaak is er weinig plaats voor hen in de samenleving, doordat de kans klein is dat ze onderwijs volgen of een baan krijgen. Hun mogelijkheden worden nauwelijks gezien en aan hun behoeften weinig prioriteit gegeven. Gehandicapt zijn, is zowel een oorzaak als een gevolg van armoede. Er is sprake van een vicieuze cirkel: armoede verhoogt de kans op een handicap en gehandicapt zijn, maakt de kans op armoede groter. Hierbij is de grootste oorzaak van armoede: het uitgesloten worden van het sociale en economische leven, waar een handicap vaak toe leidt. In Uganda zien we dit, zeker in deze arme regio van het land, helaas ook veel om ons heen.

Stichting Kumi Hospital Uganda probeert een bijdrage te leveren aan de ondersteuning van gezinnen met een gehandicapt kind. Met de hulp van sponsors is het mogelijk om veldwerk te doen voor dit specifieke doel. Ter voorbereiding is een lokale veldwerker de afgelopen maanden in de vele kleine dorpen op onderzoek gegaan.

Eind mei zijn we, namens de Stichting, langs deze gezinnen gegaan om te zien welke hulp is gegeven en nog verder nodig is. Het was een lange dag met de terreinwagen over allerlei smalle zandpaden tussen de akkers en ronde huizen met rieten daken, om ieder gezin te bezoeken. Maar wel een heel bijzondere en mooie dag omdat vandaag juist de ‘vergeten’ groep centraal stond.

We hebben deze dag vele aangrijpende verhalen gehoord en heftige situaties gezien waarbij de noodzaak tot steun zo belangrijk is. Het veldwerkproject wil gezinnen helpen door hen een inkomsten- en voedselbron te geven voor de langere termijn, zoals een geit of een koe. Soms is hulp op korte termijn nodig en konden we grote zakken bonen of posho (maïsmeel) aanbieden. Naast deze hulp, hebben we met de veldwerker bekeken welke hulpmiddelen nodig zouden zijn, zoals een rolstoel of nieuwe krukken.

Wat het extra moeilijk maakt is dat de moeder vaak in de steek wordt gelaten bij de geboorte van een ‘afwijkend’ kind waardoor ze de zorg voor haar kind(eren) helemaal zelf moet dragen. Vanwege angst voor afkeuring vanuit de omgeving, worden deze kinderen soms nauwelijks opgenomen in het gezin. Zo werden we soms achterin een donkere hut geleid waar het kind op een rieten mat de dag doorbrengt. Maar gelukkig waren er ook positieve situaties waarin het kind een onderdeel van het gezin was en soms zelfs naar school ging.

Ook zijn we bij twee volwassenen langs geweest. Zo was er een gehandicapte vader die voor zijn gezin met acht kinderen probeert te zorgen door kapotte waterjerrycans te repareren en erg geholpen zal zijn met vervanging van de versleten krukken. Ook bezochten we een enthousiaste jonge vrouw (foto linksboven), die niet kan lopen vanwege een afwijking aan haar benen en volledig voor zichzelf moet zorgen. Zij zal een goede rolstoel krijgen zodat ze zich niet meer op handen en knieën hoeft voort te bewegen. Het was geweldig om te mogen ervaren hoe ontzettend blij en dankbaar ze is voor deze steun, waardoor ze bijvoorbeeld zelfstandig naar de markt zal kunnen.

De kinderen die we zagen, waren soms gezond geboren, maar hebben door behandeling van malaria, een hersenbeschadiging opgelopen. Hierdoor is bijvoorbeeld een 8-jarig meisje (foto met grijze jurk) aan de linkerkant van haar lichaam deels verlamd geraakt. Anderen zijn vanaf hun geboorte zwaar gehandicapt en door onwetendheid slecht verzorgd, waardoor ze er slecht aan toe zijn. Vanwege zware ondervoeding en het vele liggen, zijn deze kinderen ontzettend mager en hun spieren verkrampt. In deze uitzichtloze situaties besef je dat er zoveel nodig is, ook op het gebied van uitleg en bewustwording. Ons bezoek met het veldwerkteam geeft hoop en kans op een wat beter leven, maar je wilt zoveel meer doen…

Gelukkig bracht onze komst ook even afleiding door de aandacht en alle kleding, petjes, ballonnen, bellenblaas, pennen, zeepjes etc. die we vanuit Nederland gekregen hebben om uit te delen. Ook de broertjes en zusjes in het gezin deden trots hun nieuwe kleren aan en vonden het erg interessant dat het team bij hen langs kwam.

Het veranderen van het denken over een handicap in de samenleving kost tijd, maar ondersteuning van gezinnen door het geven van dieren, voedsel of een rolstoel maakt direct een groot verschil!


dinsdag 5 juni 2012

Baraka Farm in Kenia

Dit jaar hebben we Pinksteren in Kenia doorgebracht om namens de Farm Foundation een bezoek te brengen aan de Baraka Farm: een boerderij die bijna 20 jaar geleden is opgezet met hulp vanuit Nederland ter ondersteuning van een Kinderhuis.

Kumi ligt op ongeveer drie uur reizen van de grens met Kenia. In de vroege ochtend waren we met de terreinwagen van Kumi Hospital van huis vertrokken om na een stoffige en hobbelige rit bij de grensplaats Malaba aan te komen. Hier zijn we lopend door de douane gegaan en hebben in Kenia het laatste stuk met lokaal vervoer verder gereisd naar Eldoret.

De manager Jos Creemers werkt sinds het begin op de Baraka Farm en heeft het letterlijk vanaf de grond opgebouwd tot een goedlopend bedrijf. De Farm bestaat uit 200 ha grond met een grote kudde koeien, een kaasmakerij, bijenkorven en een irrigatieproject voor het telen van groente.
We hebben veel gezien en besproken wat voor de Kumi Hospital Farm kan helpen om weer uit te groeien tot een efficiënte boerderij die het ziekenhuis kan ondersteunen.

De reden van het opzetten van de Baraka Farm was om inkomsten te genereren voor de Lewa Children’s Home. In dit kinderhuis worden jongens en meisjes opgevangen die door hun ouders zijn verlaten, waarvan de ouders overleden zijn of kinderen die vanwege geweld uit gezinnen zijn gehaald. De initiatiefnemer is een gepassioneerde vrouw uit Kenia, die al sinds eind jaren 60 kinderen in nood opvangt. Inmiddels is dit uitgegroeid tot een plek waar kinderen vanaf een aantal maanden oud terecht kunnen voor onderdak, zorg en onderwijs.

Op het terrein van de Farm staat het grote huis met vele kinderkamers, een keuken en speelruimtes. Even verderop is enkele jaren geleden een basisschool gebouwd waar de kinderen naar school gaan, samen met anderen uit de omgeving.

Om niet alleen afhankelijk te zijn van sponsors, is de opbrengst vanuit de Baraka Farm van groot belang.
Daarnaast voorziet de boerderij, het Kinderhuis en de school in werkgelegenheid voor de lokale bevolking.
Op dit moment is de Baraka Farm bezig met het uitbreiden van de kaasproductie waardoor er ook melk van omliggende boerderijen verwerkt kan worden.
Het is een professioneel bedrijf die goed omgaat met de uitdagingen die Afrika biedt. De mogelijkheden voor training kunnen dan ook interessant zijn voor de Kumi Farm in de toekomst.

Tijdens ons verblijf op de Baraka Farm sliepen we in een gastenkamer van het Kinderhuis, aten verse producten van het land en liepen met de kinderen mee naar de kerk. Een bijzondere ervaring om zo het dagelijks leven van het Kinderhuis mee te maken!
Het was een kort, maar leerzaam en waardevol bezoek aan Kenia. De vrolijke gezichten van de Lewa Children's Home en de positieve sfeer op de Baraka Farm geven een gevoel van verbondenheid op deze mooie plek!