vrijdag 30 december 2011

Update Energy Project

De afgelopen maanden is er weer veel gedaan rondom het energieproject.
Zo hebben we in oktober een presentatie gegeven aan de medewerkers van Kumi Hospital over het project en bewust omgaan met energie, zowel in het ziekenhuis als thuis. Toename van energiebesparing is één van de doelen van ons verblijf hier in Uganda, dus we proberen zoveel mogelijk uitleg, tips en alternatieven te geven.

Toegang hebben tot energie is belangrijk, maar duurzaamheid nog meer!

Om de energierekening van het ziekenhuis zo laag mogelijk te houden (zodat dit geld besteed kan worden aan andere medische doeleinden), proberen we in het energieproject naar duurzame oplossingen te zoeken. In overleg met de Stichting Kyoga en het Kumi Hospital management is besloten tot het installeren van twee koelkasten op zonne-energie, op de afdeling van het laboratorium en in de apotheek. Naast energiebesparing is hierdoor ook de stroomtoevoer gegarandeerd zodat de belangrijke inhoud (zoals bloed voor transfusies en vaccinaties) niet meer verloren gaat door de regelmatige stroomonderbrekingen.

Vrijwel dagelijks komt het voor dat de stroom eraf gaat voor enige tijd, soms zelfs hele dagen of nachten achter elkaar. Het personeel van het lab gaf aan nu rustig te kunnen slapen, want bij stroomuitval moest er altijd snel iemand naar het ziekenhuis om tijdelijk de koelkast op gas aan te zetten. Overdag gaat de generator vaak aan, maar wanneer er geen spoedoperaties zijn in de nacht, is er geen stroom in het gehele ziekenhuis en zou alles verloren gaan. De hoge kosten van gas (veel duurder dan stroom) en het regelmatige tekort hieraan in heel Uganda, waren ook nadelen van deze oplossing bij stroomuitval.
Doordat er nu de twee nieuwe koelkasten zijn, gaat er een herverdeling plaatsvinden: energiezuinige koelkasten blijven in het ziekenhuis, de oude energie onvriendelijke apparaten worden afgekoppeld. Het efficiënt inzetten en gebruiken van ieder apparaat draagt ook bij aan energiebesparing!

Tenslotte is er deze weken een lokaal team bezig met het renoveren van het elektrische systeem in alle wijken van de medewerkers. Dit onderhoud is nodig om ervoor te zorgen dat het prepaid meter systeem straks veilig gebruikt kan worden.

Net als het ESCo gebouw, wordt er vooral met de hand gewerkt door de mannen. Het is best indrukwekkend om te zien hoe ze de houten elektriciteitspalen met een groep omhoog duwen, terwijl ze ondertussen in ritme elkaar signalen toeroepen. Met ijzeren grepen aan de schoenen wordt omhoog geklommen om bovenin de aansluitingen te maken en diepe kuilen worden met een schep gegraven in de volle zon. Doordat de natuur niet stil heeft gestaan, zitten er nog enkele bijennesten aan de palen, waardoor hard wegrennen soms ook tot de werkzaamheden behoort. Naast het vernieuwen van het verdeelsysteem (draden, palen, elektriciteitshuis) worden ook de connectieboxen aan alle 150 huizen vervangen. Er wordt hard gewerkt om voor het eind van het jaar dit gedeelte van het project af te ronden.

In 2012 zal het prepaid energiesysteem dan echt van start kunnen gaan!


 



.

donderdag 22 december 2011

Kumi Hospital in the picture

Kumi Hospital had enige maanden geleden bijzonder nieuws, namelijk de geboorte van een Siamese tweeling. Eind september werd er in de nacht van vrijdag op zaterdag met spoed een hoogzwangere vrouw binnen gebracht. Direct werd de operatiekamer in orde gemaakt en het team, bestaande uit een verpleegster, anesthesist en de dokter, opgehaald om het leven van vrouw en kind te redden door een keizersnede uit te voeren. Doordat er geen prenataal onderzoek wordt gedaan, was het een verassing dat er een tweeling ter wereld kwam. Echter was de verbazing nog groter toen de kinderen aan elkaar vast bleken te zitten. Een zeer bijzondere gebeurtenis, want Siamese tweelingen komen zelden gezond ter wereld en zeker voor een relatief afgelegen ziekenhuis op het arme platteland van Uganda is dit een wonder!

Omdat de ouders erg arm zijn en borstvoeding nauwelijks mogelijk was, werd er na de geboorte geld ingezameld om melk te kopen voor de twee kleine meisjes. Moeder was enkele dagen na de operatie weer goed hersteld. De vader gaf aan heel blij te zijn met zijn dochters en de goede afloop van de bevalling. Echter maakt hij zich ook  zorgen over de toekomst: wat zullen de inwoners van hun dorp zeggen en denken over deze situatie (een ‘ongewoon’ kind krijgen is zeker hier nog een taboe) en zal er een operatie mogelijk zijn om de kinderen te scheiden van elkaar (en waar zal hij het geld vandaan halen)? Inmiddels zijn ouders met de baby’s naar het Mulago Hospital in Kampala overgebracht voor verder onderzoek. In de krant heeft de tweeling de naam Teso Twins gekregen, naar het gebied waar ze geboren zijn. Het ziekenhuis is erg trots op dokter Chebet die de kinderen veilig ter wereld heeft kunnen brengen, hoewel hij zelf zeer bescheiden hierover is: alle dank gaat naar God!

Kumi Hospital heeft nog een keer in de krant gestaan de afgelopen periode, maar dan op een heel andere manier. Voor het energieproject waren we op zoek naar een geschikte kandidaat voor de ESCo: het beschikbaar stellen van prepaid energie aan alle medewerkers, het verkopen van allerlei duurzame oplossingen, zoals de lampen op zonne-energie en het geven van trainingen rondom energiebesparing. Om zoveel mogelijk mensen te bereiken in de Teso regio, hebben we een uitgebreide vacature opgesteld en deze in de krant gezet.
Al snel kwamen er allerlei reacties binnen, zowel sollicitatiebrieven als enthousiasme over de vorderingen rondom de komst van de ESCo in Kumi Hospital.

Verder was er vorige week een televisieploeg uit Nederland in het ziekenhuis. Ze kwamen voor zes dagen naar Uganda om een aflevering voor het programma Bestemming Onbekend op te nemen. De EO crew kwam met twee meiden uit Rotterdam om hen in een totaal andere situatie te plaatsen en te ervaren hoe mensen aan de andere kant van de wereld leven. Kumi Hospital was daar een zeer geschikte locatie voor. In de voorbereidingen voor de opnames, hebben we een aantal dingen kunnen regelen waardoor we betrokken waren bij het proces. Een heel geregel, maar wel erg leuk om te doen! Helemaal bijzonder om straks in mei 2012 Kumi Hospital op de Nederlandse televisie te zien!

Tenslotte willen we vanuit Kumi Hospital een digitaal bericht sturen, want nadat we hier al meerdere feesten hebben mogen vieren, waaronder onze verjaardagen, komen nu de Kerstdagen en de jaarwisseling eraan.
Via deze weblog aan iedereen die ons volgt en ondersteunt in ons werk voor Uganda:
We wensen jullie een heel mooi Kerstfeest en een geweldig Nieuwjaar, vol dromen die uitkomen!

donderdag 15 december 2011

Kumi Hospital Patients



Kumi Hospital heeft een lange geschiedenis in het behandelen van patiënten uit de regio, maar ook van ver daarbuiten. Er komen regelmatig zelfs mensen vanuit het westen van Kenia speciaal hierheen. Velen leggen de lange afstanden naar het ziekenhuis lopend of achterop een boda af. Ernstig zieke patiënten of vrouwen waarvan de bevalling al begonnen is, worden vaak achterin een terreinwagen over de hobbelige zandpaden gebracht. Wanneer patiënten vanaf een ander ziekenhuis worden doorverwezen, komen ze soms in een ambulance, hopend dat hier wel een dokter is of de benodigde voorzieningen aanwezig zijn.

Kumi Hospital wil zorg bieden die bereikbaar en betaalbaar is, ook voor de zieken uit arme gebieden. Ondanks de lage vergoeding die voor de meeste behandelingen wordt gevraagd, kunnen veel patiënten nauwelijks de rekening betalen (of kiezen ervoor terug naar huis te keren). De kosten en inkomsten van het ziekenhuis zijn daardoor niet in balans, maar Kumi Hospital wil geen zorg weigeren. Het management moet regelmatig lastige beslissingen maken rondom de besteding van geld: deze maand medicijnen kopen of het salaris van de zusters betalen?

Kumi Hospital kan alleen medische zorg bieden, dus iedere patient komt samen met een familielid die voor hem of haar zorgt. De ziekenhuiskeuken kan wel voorzien in eten voor de Lepra patiënten en de ondervoede kinderen op Nutrition Ward.
Patienten die worden opgenomen, moeten alle spullen om te kunnen wassen, slapen en koken (voedsel, hout, pannen, teilen, lakens etc.) zelf meenemen. Vaak wordt alles in doeken bij elkaar gewikkeld en op het hoofd mee gedragen. Overal op het ziekenhuisterrein zitten mensen buiten te koken en de waslijnen hangen vol met doeken die drogen in de warme zon.
Als er een bed vrij is, dan kan een verzorger daarin slapen, maar is de afdeling helemaal vol, dan wordt er op rieten matten op de grond onder het bed van de patiënt geslapen.

Voor patienten die lang moeten verblijven in Kumi Hospital, zijn de familieleden vaak overdag bezig met het sprokkelen van hout of kopen van eten in de omgeving.
Wanneer een moeder voor haar kind moet zorgen in het ziekenhuis, gaan de eventuele andere kinderen ook mee of zorgt oma voor het zieke kind, waardoor moeder thuis kan blijven om voor de rest van het gezin te zorgen.

Naast de zorg op de afdelingen en de poli, worden in Kumi Hospital wekelijks speciale spreekuren gehouden. Patiënten komen bij elkaar voor informatie over hun ziektebeeld en de mogelijkheid om ervaringen te delen. Zo is er elke dinsdag een bijeenkomst voor kinderen met HIV/ Aids en op donderdag voor volwassenen. Iedere week wordt een bepaald onderwerp besproken, zoals het belang van gezond eten, mogelijke bijwerkingen van de medicijnen en veel voorkomende ziekten als tuberculose. Iedere bijeenkomst wordt geopend met zingen en lezen uit de bijbel: het geeft de mensen hoop, ook als er geen uitweg lijkt te zijn.

Verder worden de patiënten gewogen, onderzocht en krijgen hun medicatie mee.
Aan het begin van deze maand was het WereldAidsDag, welke voor het eerst plaats vond op 1 december 1988. Het doel van WereldAidsDag is om internationaal aandacht te vragen voor de aidsproblematiek en op te roepen tot solidariteit met mensen met HIV en Aids. Wereldwijd vinden er vele initiatieven plaats zoals evenementen, congressen en acties. Overigens is bestrijding van deze ziekte, malaria en andere dodelijke ziektes, onderdeel van de Milleniumdoelen.

In Kumi Hospital was het op deze 1 december een ‘gewone’ donderdag waarbij de patiëntgroep bij elkaar kwam om te luisteren, zingen en medicijnen op te halen. Bewustwording van en leren omgaan met Aids is een onderdeel van de realiteit voor deze mensen.
In Uganda is bijna 1 op de 10 mensen besmet met HIV, dus aandacht voor dit grote probleem is zeker van belang...








.

zaterdag 3 december 2011

Kumi Hospital Staff

De medewerkers van het ziekenhuis zijn dagelijks bezig met het verzorgen en behandelen van alle patiënten. In vergelijking met ons land, moeten ze dit doen met veel minder middelen. Een tekort aan bijvoorbeeld thermometers, verbandgaas en steriele handschoenen is een terugkerend probleem.
Hoewel niet altijd alle benodigde medische zorg geboden kan worden, zouden de mensen in dit deel van Uganda zonder Kumi Hospital, geen plek hebben om naar toe te gaan. Het is letterlijk van levensbelang voor vele patiënten, zoals zwangere vrouwen en kinderen met malaria, om hier naar toe te kunnen.

De afgelopen weken is het, vooral in het weekend, heel druk geweest met allerlei noodgevallen. Dit kwam doordat ziekenhuizen in de omliggende regio´s, zoals Soroti en Atatur, geen operaties konden uitvoeren vanwege dagenlange afwezigheid van stroom. Veel patiënten werden doorverwezen naar Kumi Hospital waardoor de artsen en verplegend personeel overuren draaiden.

We zijn dankbaar dat we een bijdrage mogen leveren door met Kumi Hospital samen te werken. Hoewel we beiden geen medische opleiding hebben, kunnen we op andere gebieden ondersteunen. Zo zijn we betrokken bij verschillende management vergaderingen, bijvoorbeeld over het strategisch plan voor de komende vijf jaar en het jaarbudget: wat zal de komende tijd prioriteit krijgen, waar wil het ziekenhuis zich op focussen etc. Het omlaag brengen van de energierekening door bewuster omgaan met energie (trainen) en het installeren van zonne-energie systemen, geeft meer ruimte aan uitgaven op medisch gebied. Daarnaast proberen we via het energieproject de levenskwaliteit van de medewerkers te verhogen. Hierdoor wordt het werken in dit enigszins afgelegen gebied toegankelijker gemaakt en is het voor Kumi Hospital makkelijker om bijvoorbeeld artsen aan te trekken.

Inmiddels hebben we onze weg in het ziekenhuis helemaal gevonden en zien we enkele collega’s soms ook buiten het werk. Op de foto’s staan een aantal medewerkers van Kumi Hospital waarmee we veel contact hebben.

Het ziekenhuis wordt geleid door de Medical Superintendent (dokter Obaikol Ruth) en de Senior Hospital Administrator (Okula Charles). Op de Nutrition Ward werkt Hanneke samen met Ademun Rose, die we op een feest van de Katholieke Vrouwengroep zagen in haar traditionele Ugandese jurk. Ouke is gevraagd de aansturing van de afdeling Transport grotendeels op zich te nemen en werkt daardoor veel samen met de drivers van het ziekenhuis. Omdat we in de avonden in de Guesthouse van Kumi Hospital eten, komen we regelmatig de dokters tegen, zoals de arts in opleiding Opio Eric die bovenaan op de foto op Maternity Ward de patiëntenronde aan het doen is.

Tijdens ons bezoek aan Sipi Falls eerder dit jaar, hebben we samen met Eurien George (driver) en Abwongoto Peter (financieel medewerker) een wandeltocht naar de waterval gemaakt. Verder hebben we heel leuk contact met onze buurvrouw Akello Rebecca, de Senior Nursing Officer. Tenslotte is Ekellot Paul (social worker) een collega waar we soms thuis uitgenodigd worden, waar we ook zijn vrouw en kinderen ontmoeten.

Het zou te veel worden om alle medewerkers bij naam te noemen op de weblog, maar Kumi Hospital wordt door vele handen gedragen! 












.

maandag 21 november 2011

Lake Bisina

Vanaf het zandpad van Kumi Town naar ons huis, kunnen we in de verte Lake Bisina zien: een prachtig zoetwater meer van ruim 190 vierkante kilometer. Langs het meer leven verschillende soorten watervogels en met uizicht op het Mount Elgon gebergte, is het een mooie en rustige plek om naar toe te gaan. Tientallen kleine boten varen er in de vroege ochtend op uit om vis te vangen, wat dezelfde dag nog vers verkocht wordt of gedroogd om het goed te houden.

Er is een soort ferry die mensen in ruim een half uur naar de overkant kan brengen. Wanneer de houten boot met motor er niet is, moet er geroeid worden en duurt de tocht drie uur.

Dorpelingen varen vaak over om hun handelswaar (gewassen, kippen, houtskool, etc.) rondom Kumi en Mbale te verkopen, of juist vanaf hier naar dorpen aan de andere kant van het meer. Ook fietsen en zelfs vee gaan in de grote houten kano’s mee!

Verder is Lake Bisina van belang omdat het Kumi Hospital en de omliggende dorpen van water voorziet. Er staat een pomphuis op de oever met een toevoersysteem verderop in het water. Tweemaal per dag worden de dieselpompen enige uren aangezet om water uit het meer via een filter door de buizen te verspreiden naar het ziekenhuis en de omliggende dorpen. Over een afstand van acht kilometer zijn er ongeveer dertig waterpunten waar mensen in de ochtend en middag water kunnen halen. Het systeem heeft met enige regelmaat onderhoud nodig, want drijvende eilanden van riet kunnen bijvoorbeeld de toevoer van water belemmeren.

Op het dak van ons huis staat een watertank die twee maal per dag, wanneer de pompen aangaan, bijgevuld wordt. Hierdoor hebben we als uitzondering in dit gebied, stromend water in huis. De mensen om ons heen moeten, ook van grote afstand, dagelijks water halen om te drinken, koken en wassen. Geduldig staat iedereen te wachten totdat de jerrycan gevuld kan worden om vervolgens lopen of fietsend terug naar huis te gaan. In Kumi Town loopt er een man met een handkar rond, om jerrycans vol water te verkopen voor de mensen die geen waterleiding hebben.
Naast onze tuin is ook een waterpunt, waardoor we heel regelmatig beseffen wat een luxe het is om in huis een kraan te hebben…




.

zaterdag 12 november 2011

Busimu Lane

Kumi Hospital is ruim tachtig jaar geleden opgericht door de Church Missionary Society als een Leprosy Colony. Er werd zorg geboden aan patiënten volgens het Leprosy Control Programme en was een plek van hoop, hulp en steun.
Inmiddels is Kumi Leprosy Centre uitgegroeid tot een ziekenhuis waar iedereen voor behandeling terecht kan: Kumi Hospital.

Er wonen nog steeds ongeveer twintig Lepra patiënten in Kumi Hospital en een even groot aantal komt overdag voor hulp en zorg. In Busimu Lane staan zes kleine gebouwen waar de patiënten slapen. Buiten is er plek om te koken en wassen.

De behandeling van Lepra is afgerond, echter leven de mannen en vrouwen nog met de gevolgen van hun ziekte. Vaak kunnen ze niet terug naar hun dorp of familie, omdat ze niet (meer) welkom waren in de samenleving. Lepra had en heeft soms nog steeds een negatief stigma. Het is meestal duidelijk te zien dat een persoon Lepra heeft gehad.
Tegenwoordig is het goed te behandelen, mits de aandoening tijdig ontdekt wordt. Als de ziekte te laat wordt onderkend, kunnen zenuwen aangetast worden en ontstaan verminkingen als gevolg van de gevoelloosheid. Een patiënt merkt dan niets van verbrandingen of snijwonden, waardoor infecties ontstaan. Doordat dit niet gevoeld wordt, worden deze niet behandeld en ontstaan de verminkingen. Veel patiënten missen tenen, vingers of soms hun neus.

Om zo goed mogelijk te functioneren met de gevolgen van hun ziekte, biedt Kumi Hospital ondersteuning en zorg. Zo worden er speciale schoenen gemaakt in de orthopedische workshop en leren de verzorgers in Busimu Lane hen bijvoorbeeld om zelfgemaakte handschoenen te gebruiken voor het optillen van hete pannen ter voorkoming van brandwonden.

De mensen in Busimu Lane wonen vaak al lange tijd op het ziekenhuisterrein en zullen er waarschijnlijk ook de rest van hun leven blijven. De bedoeling is een re-integratie programma op te starten zodat ze niet meer apart van hun familie hoeven te leven. Hier is een goede aanpak voor nodig, want jaren geleden is geprobeerd Lepra patiënten terug naar hun familie te brengen. Echter kwamen ze in een paar dagen tijd weer terug gelopen naar Kumi Hospital. Ze voelen zich inmiddels thuis in Busimu Lane.

Omdat de patiënten geen inkomen hebben, zijn ze volledig afhankelijk van het ziekenhuis en derden voor hun levensonderhoud. Ook wij proberen te helpen door bijvoorbeeld een enkele keer eten te kopen of kleding te regelen.

Naast Busimu Lane is de Tuberculose Ward, waar een heel zieke jongen van veertien jaar was opgenomen. Ook voor hem hadden we kleding uitgezocht om te geven, echter bleek dat hij inmiddels overleden was. Heel triest om dit van dichtbij mee te maken.
We dachten de kleding dan maar mee terug naar huis te nemen, maar zijn moeder wilde het graag hebben om hem in te kunnen begraven... Het blijft soms best heftig om te ervaren dat het leven in Uganda op vele manieren anders is.

Diezelfde dag werden alle Lepra patiënten bij elkaar geroepen in de schaduw van een boom. Enthousiast begonnen ze te zingen en sommigen gingen zelfs juichen bij het ontvangen van een blouse of shirt. Zo dankbaar om dit, namens degenen die de kleding vanuit Nederland hadden gegeven, te kunnen doen!










.

zaterdag 29 oktober 2011

Murchison Falls National Park

Murchinson Falls National Park is met een oppervlakte van 3.840 vierkante kilometer, het grootste beschermde natuurgebied van Uganda. De Nijl stroomt hier in het noordoosten, tussen Lake Kyoga en Lake Albert, midden door het National Park heen en stort zich via een nauwe doorgang in de rotsen van de Rift Valley naar beneden. Deze indrukwekkende waterval heet Murchison Falls, genoemd naar de president van de Royal Geografic Society in 1864.

In de jaren 60 was het National Park overbevolkt door olifanten, neushoorns, nijlpaarden, giraffen etc. waardoor het zelfs nodig was om uitbreiding te voorkomen. Echter is de populatie in de Amin tijd en daarna door jagers flink achteruit gegaan. Sinds de jaren 90 wordt het gebied weer beschermd en beginnen de grote aantallen wilde beesten terug te keren.

Om onze eerste trouwdag te vieren, zijn we eind september samen een aantal dagen naar Murchison Falls National Park gegaan. Een mooie belevenis om met uitzicht op de ondergaande zon boven de Nijl, te genieten van de rust en te slapen terwijl nijlpaarden om de tent heen grazen.
Overdag zijn we samen met een ranger op safari gegaan en hebben veel wild gezien, zoals leeuwen met welpjes, giraffen, kudde olifanten, de Uganda-kob (het nationale dier) en buffels. Met een eenvoudige veerpont kun je naar de overkant van de rivier om beide delen van het National Park te bezoeken. In de middag een boottocht over de Nijl naar de waterval gemaakt en allerlei watervogels, krokodillen en nijlpaarden gezien. Vanaf daar een tocht naar de top gelopen, naar het gebulder van het neerstortende water.

Naast Murchison Falls National Park ligt het Budongo Forest Reserve. Een beschermd gebied van bijna 800 vierkante kilometer met honderden bijzondere boom- en plantsoorten. Zo staan er mahoniebomen van wel 60 meter hoog. In dit oerwoud hebben we een Chimpansee Tracking gedaan. Een professionele ranger die al zeventien jaar in Budongo werkt, liet ons zien hoe de chimpansees gevonden kunnen worden aan de hand van sporen (zoals uitwerpselen, pootafdrukken en verse stukken fruit uit de vijgenboom op de grond). Ze kon ons veel vertellen en na uren lopen, kwamen we uiteindelijk bij een chimpansee groep die op weg was naar een ander deel van het woud. Via geluiden houden ze steeds contact met elkaar. Heel bijzonder om te zien hoe snel ze via de bomen en over de grond kunnen bewegen, waarbij de jonge chimpansees op de rug van moeder meegaan. Door jarenlang onderzoek naar deze apensoort, komt het team steeds meer te weten en proberen ze hen te beschermen in dit natuurgebied.

Tenslotte in de Ziwa Rhino Sanctuary een tocht gelopen op zoek naar de White Rhino. De naam komt van een verkeerde vertaling van ons woord ‘wijd’ wat verwijst naar de brede mond van deze graseters, in tegenstelling tot de Black Rhino met een meer spitse mond. Lang geleden leefden er wel duizenden neushoorns in Uganda, echter door jagen, stropen en bevolking door de mens, was het dier totaal verdwenen.
In 1997 is het Rhino Fund Uganda opgericht om de neushoorn weer terug te krijgen in het land. Ziwa is enkele jaren later geopend zodat de dieren in een beschermde omgeving kunnen leven. Inmiddels zijn er al 3 neushoornkalfjes geboren. Gewapende rangers observeren de White Rhinos dag en nacht om informatie over de leefwijze te verzamelen. Het is voor het eerst dat gedrag van neushoorns 24 uur per dag in het wild wordt bijgehouden. Verder is er een onderwijsprogramma om bezoekers en de omgeving te betrekken bij de bescherming van de neushoorn en te leren over het wereldwijde belang van behoud.









.