zondag 31 juli 2011

Nutrition Ward

Uganda heeft een zeer jonge populatie in vergelijking met andere landen in Afrika: 65% van de bevolking is jonger dan 17 jaar. Vrouwen, zeker in de arme gebieden, raken meestal op jonge leeftijd zwanger en krijgen gemiddeld 8 of zelfs meer kinderen.

Net als in veel ontwikkelingslanden worden kinderen in de dorpen ingezet om op het land te werken, om water te halen of de koeien en geiten te hoeden. In de hoofdstad zien we veel bedelaars, vooral kinderen, een schrijnend beeld.

Naast de noodzaak tot extra handen in en om het huis,  is het door het hoge kinderaantal vrijwel onmogelijk om voldoende geld te hebben voor de verzorging, alle kinderen uit een gezin naar school te laten gaan, een goede slaapplek in de kleine hut of goede schoenen en kleding te geven.
Het kindersterfte cijfer in Uganda is groot. Daarnaast is het een land met een zeer hoog aantal vrouwen dat bij de bevalling overlijdt.

Op verschillende manieren is het dus een ingewikkeld probleem en speelt armoede een centrale rol.
Kumi Hospital heeft een belangrijke taak in het voorlichten en counselen van patiënten over bijvoorbeeld Family Planning en tijdens de Outreach in omliggende dorpen. Ook is informatie over de aanwezigheid van verloskundigen in het ziekenhuis van belang, zodat vrouwen bij problemen hierheen komen (lopen of op een boda) in plaats van geholpen te worden door traditionele vroedvrouwen zonder medische opleiding.

Verder heeft Kumi Hospital een speciale afdeling die zich richt op ondervoede kinderen: de Nutrition Ward. Jonge kinderen met ernstige symptomen (opgezwollen lijfjes en geen energie meer om te bewegen) worden opgenomen in het ziekenhuis. De moeders komen mee om voor de kinderen te zorgen en krijgen training over voeding, hygiëne en veel voorkomende (baby)ziekten. Naast een tekort aan voedsel is eenzijdige voeding vaak het probleem of kreeg een baby niet voldoende moedermelk binnen (flesvoeding is in de dorpen nauwelijks verkrijgbaar).
Via een opbouwschema van vloeibaar naar vast voedsel leren moeder en kind weer goed eten (te geven). Wanneer het eten weer op gang komt, neemt het lichaam van het kind weer de reguliere vorm aan. Door het opzwellen breekt echter nu de huid los en moeten de moeders meerdere malen per dag alles goed insmeren. Ook zijn de kinderen weer in staat aandacht te hebben voor hun omgeving en om bijvoorbeeld te lopen.

Om dit te stimuleren gaat Hanneke twee maal per week naar de Nutrition Ward om spelmiddagen te doen. De bedoeling is om de moeders te laten spelen met hun kind zodat ze plezier met elkaar hebben en de kinderen te laten groeien in hun ontwikkeling.
Kinderen leren door te spelen: zo is stuiteren met een bal goed voor de motoriek, stimuleert een rammelaar met schitteringen de zintuigen, is een puzzel goed voor de cognitieve ontwikkeling, is samen spelen op sociaal vlak belangrijk en de interactie met de moeder zeer van belang voor de emotionele band.
Sommige kinderen zijn in het begin nog te zwak om actief te spelen, maar kunnen bijvoorbeeld al wel reageren op geluidjes of een zachte knuffel. Het is geweldig om te zien hoe de kinderen na verloop van tijd beginnen op te knappen en genieten van speelgoed en (samen) spelen.
Soms vragen we ook een aantal kinderen van de kinderafdeling om te komen naar de spelmiddagen zodat zoveel mogelijk kinderen er baat bij hebben.

Er is aan veel zaken in Kumi Hospital tekort, zo ook aan spelmateriaal. Hanneke’s ouders hebben vanuit Nederland een grote doos met allerlei speelgoed opgestuurd. Een grote verassing en allemaal enthousiaste gezichtjes toen deze open ging!
Niet alleen de kinderen, maar ook de moeders kennen nauwelijks speelgoed. Eten en schoolgeld betalen is al een uitdaging, er blijft weinig over om speelgoed te kopen. Daarnaast is onderwijs voor de meesten niet bereikbaar (geweest) dus basale dingen zijn soms nauwelijks bekend.
Het is dan ook een ontdekkingstocht om te ervaren hoe alles werkt. Zo is een houten puzzel bijvoorbeeld best lastig, net als het op elkaar stapelen van blokken of het herkennen van bij elkaar horende plaatjes. Met veel plezier wordt er met alle soorten speelgoed geoefend.
Dat maakt het extra waardevol om de speelmiddagen te begeleiden!


zondag 24 juli 2011

Kumi Hospital

Kumi Hospital is een regionaal non-profit ziekenhuis in het oosten van Uganda, met de missie “Based on the healing ministry of Christ, Kumi Hospital shall provide holistic curative, preventive rehabilitative health services in a way that is efficient, affordable and accessible to all.”
Het ziekenhuis is in 1929 als missie ziekenhuis voor lepra patiënten opgericht en werkt nu onder de vlag van de Church of Uganda.

Vanwege het negatieve stigma dat lepra heeft, is het ziekenhuis op het platteland, een aantal kilometers van Kumi neergezet. Het terrein van het ziekenhuis is groot, ongeveer 1100 hectare. In het midden staan de ziekenhuisgebouwen en daar omheen gaan allerlei zandpaden naar de huizen van de medewerkers. Langs de weg naar het ziekenhuis ligt de airstrip (grasveld) en een waterpomp. Het ziekenhuis zelf heeft stromend water. De mensen halen dagelijks met jerrycans water om te wassen en te koken.


Kumi Hospital heeft een capaciteit van 300 bedden en bestaat uit verschillende afdelingen, waaronder de Pedeatric, Out-Patients, Eye, Physiotherapy, Surgical en Leprosy Ward. Ook is er een Pharmacy en een Laboratorium. Elke afdeling heeft een eigen gebouw, met  elkaar verbonden via looppaden. Daartussen zijn grasvelden met waslijnen, kook- en schaduwplekken voor de patiënten en hun verzorgers. De keuken maakt dagelijks maaltijden klaar voor de lepra patiënten en de dokters. Helaas is er geen geld om de overige patiënten van eten te voorzien. Daar zorgen de meegekomen familieleden voor (die vaak op een mat naast of onder het bed van hun patiënt slapen). Alleen de operatie afdeling heeft een wasmachine maar zonder droger, dus de was hangt buiten aan de lijn te drogen.

In totaal zijn er ruim 150 medewerkers, waaronder 3 dokters en overig medisch personeel, zoals zusters, anesthesisten en laboranten. Daarnaast werken er bijvoorbeeld  schoonmakers, social workers en drivers.

Doordat het ziekenhuis in een zeer arm deel van Uganda staat, wordt voor een aantal behandelingen van patiënten geen volledige vergoeding, maar een bijdrage gevraagd (bijvoorbeeld in de Maternity Ward en de Epilepsy Clinic). In het ziekenhuis worden TBC-, Aids- en Lepra patiënten en jonge kinderen met malaria gratis behandeld. Vanuit  de regering wordt soms een kleine subsidie gegeven.
De AMREF Flying Doctors komen een maal per kwartaal langs met dokters uit Kenia die diverse operaties doen.
Vanuit Europa wordt door een aantal stichtingen ondersteuning gegeven, zowel financieel als bijvoorbeeld door een team van artsen die een aantal maal per jaar op vrijwillige basis, o.a. uit Nederland, langs komen  om specifieke operaties uit te voeren.

Het bieden van medische zorg in Uganda is niet te vergelijken met de westerse protocollen. Regelmatig is er een tekort aan basale benodigdheden als verbandgaas, hechtdraad en steriele handschoenen. Daarnaast komt het vaak voor dat artsen niet in staat zijn mensen goed te helpen vanwege tekort aan bloed en specifieke medicijnen.


Desondanks is Kumi Hospital in staat patiënten te behandelen, worden er vele kinderen geboren en operaties uitgevoerd.




zondag 3 juli 2011

Ground Breaking Ceremony

Sinds onze aankomst in Kumi Hospital zijn we aan de slag gegaan met het energieproject. In de Building Committee ontstond een idee het project feestelijk te openen, om aandacht te geven aan de positieve veranderingen die doorgevoerd gaan worden rondom het energieprobleem.
Maandag 30 mei hebben we op het bouwterrein de Ground Breaking Ceremony gehouden.
Alle medewerkers van Kumi Hospital, een aantal belangrijke locale politieke figuren (LC1 en LC3), de aannemer en zijn team (Prio Uganda Limited) waren uitgenodigd. Wij waren hier uiteraard ook bij en hadden de taak om samen met de dominee en het districtshoofd met lokaal gereedschap de grond officieel te openen. Daarnaast heeft Ouke ook een toespraak gehouden, waarin hij kort vertelde over de Stichting Kyoga, het energieproject en het doel van de ESCo.
Omdat we soort van belangrijk waren, hadden we ons best gedaan er netjes uit te zien: Ouke strak in pak en Hanneke in een traditionele Ugandeese jurk (geleend van een lieve collega).
Bij aankomst op het bouwterrein, kreeg Ouke een bloemenkrans van stof omgehangen. De ochtend bestond uit toespraken, muziek (een lokale band met houten muziekinstrumenten) en dans, een sketch over leven in het donker en uiteraard eten ter afsluiting. In Uganda is het gebruikelijk om tijdens een feest een (kleine) maaltijd aan te bieden aan alle gasten. Dus aan het einde van de Ground Breaking Ceremony hebben we gezellig met elkaar gegeten.
Het was een geslaagde ochtend waar veel enthousiaste reacties op kwamen. Het was goed om iedereen te laten zien dat het project echt van start is gegaan!