vrijdag 24 februari 2012

Spelen in het ziekenhuis


Kinderen over de hele wereld hebben spel nodig om zich te ontwikkelen. Spelen met een bal stimuleert bijvoorbeeld de motorische ontwikkeling, tekenen de creativiteit van een kind, bouwmateriaal het leren denken in delen en gehelen en een knuffelbeer kan troost bieden of uitnodigen tot fantasiespel.
Ook de jonge patiënten in Kumi Hospital hebben baat bij spelmateriaal. Veel speelgoed is onbekend voor hen waardoor het een hele ervaring is om stickers te plakken of te oefenen met puzzelen. Naast een bijdrage aan de ontwikkeling, geeft het de kinderen vooral ook plezier en afleiding van hun ziek zijn. Heel belangrijk in het genezingsproces, zowel voor het kind als de ouder(s).

 
Het was dan ook een geweldige verassing toen er twee dozen vol speelgoed vanuit Nederland bezorgd werden. Collega´s van het voormalige werk van Ouke (TUV/ Sonovation) hadden allerlei speelmateriaal verzameld en dit rondom de Kerstdagen naar Uganda gestuurd.  

Enkele weken geleden kwam alles in Kumi aan en hebben we het speelgoed mogen uitdelen. Het leek wel Kerst voor de kinderen! Met grote ogen werd er gekeken wat er allemaal tevoorschijn kwam en alleen dat al zorgde voor afleiding op de operatieafdeling en bij de revalidatiehuisjes. Dankbaar en blij waren de kinderen met tekenpapier om te kleuren of een kleine auto om op bed mee te rijden. 

Naast het uitdelen aan de patiënten op de afdelingen, hebben we ook een deel van het speelgoed bij de Nutrition Ward gebracht. Twee maal per week organiseert Hanneke hier spelmiddagen waar kinderen komen spelen met elkaar. Het speelgoed wordt na afloop weer opgeborgen, waardoor de volgende keer nieuwe patiëntjes kunnen spelen en hun opname in het ziekenhuis een extra stimulans krijgt, naast de medische behandeling. 

Ook anderen hebben de afgelopen periode knuffels en ballonnen etc. gegeven om uit te delen aan de kinderen. Samen met het speelgoed van Sonovation konden we heel wat kleine patiënten blij maken! Mooi ook om te zien hoe de aandacht hen zo goed deed: dat er kinderen en volwassenen aan de andere kant van de wereld aan hen gedacht hebben!

Namens alle kinderen van Kumi Hospital, bedanken we iedereen die heeft bijgedragen aan het verzamelen van speelgoed. Hierdoor konden ze even vergeten dat ze ziek zijn of nog maar pas geopereerd en mogelijk nog lange tijd in het ziekenhuis zullen moeten blijven revalideren. De meeste kinderen spreken nauwelijks Engels, dus in hun eigen taal: EYALAMA NOI! Heel erg bedankt!


zaterdag 11 februari 2012

Zon en Energie

In Uganda hebben 5 miljoen gezinnen, ongeveer 85% van de totale bevolking, geen toegang tot het elektriciteitsnetwerk. De huizen en gebouwen die wel aangesloten zijn, hebben met wekelijkse stroomonderbrekingen te maken, die vooraf niet bekend zijn. Een goede en duurzame oplossing zou een vergroting van het gebruik van zonne-energie zijn. Het aantal zonuren per dag en per jaar is zeer groot in Uganda. Daarnaast is de intensiteit (sterkte) van de zon vanwege de ligging van het land ook nog eens heel hoog. Net zoals vroeger in Nederland, is het gebruik van elektriciteit niet vanzelfsprekend. Zo worden de naaimachines met een voetpedaal aangedreven, werkt het strijkijzer op houtskool en kijken dorpsgenoten met elkaar voetbalwedstrijden rondom dezelfde televisie.
Op andere gebieden ontwikkelt Uganda zich mee, bijvoorbeeld het gebruik van mobiele telefoons (vaste telefoonlijnen zijn er nauwelijks). Afstanden in Uganda zijn groot en de verbindingswegen schaars. Velen zijn aangewezen op lopen, fietsen, lokale bus(jes) of meerijden bovenop een vrachtwagen over slechte wegen.
Om elkaar te bereiken is het een goede ontwikkeling dat er mobiele telefonie in Afrika is. In noodsituaties is het zeer van belang om elkaar snel te kunnen spreken, zeker voor het ziekenhuis. Ook in het geval van overleden familieleden brengt iedereen elkaar snel op de hoogte, want vanwege de warmte vinden begrafenissen nog dezelfde of de dag erna plaats.
Een terugkerend probleem is het opladen van de mobiele telefoon zonder stroom in huis. Overal in de dorpen en steden zijn winkels waar je tegen betaling (per accu streepje) de telefoon kan opladen.
Ook veel medewerkers van Kumi Hospital hebben een mobiele telefoon. Deze wordt vaak opgeladen onder werktijd met stroom van het ziekenhuis. Echter zijn er ook afdelingen die geen electriciteit hebben, zoals de Kumi Hospital Farm, de Lepra afdeling  en het Pomphuis (watervoorziening).
Omdat een doel van ons energieproject is, het stroomverbruik te verminderen, heeft een vriendin in Nederland zich ingezet om namens vrienden en collega’s geld te doneren aan Kumi Hospital. Van het bedrag dat ze bij elkaar heeft weten te sponsoren, hebben we een aantal zonnepanelen speciaal voor het opladen van mobiele telefoons, kunnen aanschaffen. Hierdoor zal het verbruik voor Kumi Hospital omlaag gaan, terwijl de dokters, laboranten, schoonmakers etc. wel de oplaadmogelijkheid geboden wordt.

Ook de Adesso Primary School, naast het ziekenhuisterrein, is niet aangesloten op het elektriciteitsnetwerk. De docenten leven met hun gezin in kleine huizen die achter de basisschool zijn gebouwd. Adesso is een overheidsschool dus de salarissen en de mogelijkheden zijn zeer beperkt. Om hen een steun in de rug te geven, hebben we hen namens de sponsors in Nederland, een Solar Charger gegeven. Ze hoeven nu niet meer naar Kumi Town te gaan (half uur fietsen) om hun mobiele telefoon op te laden tegen betaling.

In de afgelopen periode hebben we een vrouw leren kennen, Ann Margret Agemo. Ze was naar het ziekenhuis gekomen voor een reparatie aan haar kunstbeen. Op jonge leeftijd is ze door rebellen in haar been geschoten waardoor deze afgezet moest worden. Een aantal jaren geleden is ze tijdens een Outreach in contact gekomen met Kumi Hospital en is er een kunstbeen voor haar gemaakt. Hierdoor heeft ze opnieuw kunnen leren lopen, met behulp van krukken. Dit betekende voor haar nieuwe kansen in het leven. Ze ontmoette een man en er vond een traditioneel huwelijk plaats waarna hun zoon geboren werd. Op het moment dat wij haar ontmoeten, was ze erg verdrietig en eigenlijk ook wel in paniek omdat haar man haar en het kind verlaten heeft. Het is voor haar vrijwel onmogelijk om op het land te werken en zonder opleiding heeft ze nauwelijks kans op een baan. Hierdoor zal haar zoontje Okello, nu twee jaar oud, niet naar school kunnen en is er geen geld om te eten.
Doordat ze wekenlang op het ziekenhuisterrein heeft gewoond (in de revalidatiehuisjes), hadden we veel contact met haar. Uiteindelijk hebben we besloten haar te helpen door een zonne-oplader te geven. Hiermee kan ze in haar dorp, aan de andere kant van het meer, een beetje geld gaan verdienen met het opladen van mobiele telefoons wat een start kan zijn van een kleine winkel. Ze was ontzettend blij met deze donatie vanaf de andere kant van de wereld, ze huilde en juichte tegelijkertijd. We hopen dat het haar en de kleine Okello zal helpen om een nieuwe start te maken.


.

zaterdag 4 februari 2012

Parel van Afrika

Uganda, waar de oostelijke savanne samenkomt met de westelijke Afrikaanse jungle, wordt wel de Parel van Afrika genoemd. Een land met vriendelijke mensen, vruchtbare grond en prachtige natuur. Ondanks de armoede en problemen op vele gebieden, waaronder de gezondheidszorg, werkgelegenheid en onderwijs, heeft dit ontwikkelingsland veel te bieden. Het volkslied van Uganda sluit dan ook af met “For our own dear land we’ll always stand, the Pearl of Africa’s crown”.
Naast ons werk voor Kumi Hospital en de stichting Kyoga, hebben we de kans om het land te ontdekken. Eind vorig jaar zijn we bijvoorbeeld met vrienden naar Sipi Falls gegaan, de watervallen bij Mount Elgon National Park. Ook zijn we met onze broer/ zwager naar het westen van Uganda gereisd, waar de evenaar het land doorkruist op ongeveer 75 kilometer van Kampala.
Op de grens met Congo liggen de Rwenzori Mountains (Mountains of the Moon), na Mount Kilimanjaro in Tanzania en de Mount Kenya, de hoogste bergketen van Afrika. Hier tegenaan ligt het Queen Elizabeth National Park, een savannegebied met stukken tropisch regenwoud, kratermeren en twee grote meren: Lake Edward en Lake George, waartussen de Kazinga Channel stroomt.
Het gebied werd in 1952 opgezet als het Kazinga National Park om het landschap en dierenleven te beschermen. Twee jaar later kreeg het natuurgebied haar huidige naam ter herinnering aan een staatsbezoek door het Britse Koningrijk aan hun kolonie Uganda. Tijdens de Amin tijd (dictator 1971-1979) is het park tijdelijk Rwenzori National Park genoemd.
Ook dit beschermde natuurgebied, met een oppervlakte van bijna 2000 vierkante kilometer, begint zich te herstellen na het vele stropen tijdens de burgeroorlog en politieke onrust eind vorige eeuw. Inmiddels leven er weer allerlei soorten zoogdieren, vogels, reptielen etc. en groeien er vele bijzondere bomen en planten. Het is een prachtig deel van Uganda waar je dagenlang op safari kan zijn en steeds weer nieuwe dingen ziet. Een kleine groep mensen leeft nog steeds in het natuurgebied: met en van de dieren. Zo stond er een kleine jongen te vissen met nijlpaarden op enige meters afstand!

Tijdens ons bezoek sliepen we middenin het Queen Elizabeth Park in kleine tenten, waarbij het kampvuur ons beschermde tegen de wilde dieren. De grazende nijlpaarden en vooral het jachtluipaard in de buurt van onze tent, waren indrukwekkend om te zien. De douche onder de sterrenhemel voor het slapen gaan, maakte het gevoel van buitenleven compleet. Wonen en werken in Uganda is daardoor wel heel speciaal, maar vooral omdat we een bijdrage mogen leveren aan het land en in het bijzonder de medewerkers en patiënten van Kumi Hospital.