maandag 15 juni 2015

Spelen in Kumi

Kippen voeren vanaf de veranda
Het is voor onze dochter Anne van bijna anderhalf jaar oud, een hele belevenis om wakker te worden in Kumi: het gekraai van de hanen begint al rond vijf uur en blijft doorgaan totdat het buiten lekker warm geworden is. Onder de klamboe begint ze al te roepen babwa (mama of papa) om uit haar bedje getild te worden. Laat de dag maar beginnen!

De eerste twee weken woonden we tijdelijk in het gastenverblijf van Kumi Hospital. Op haar kleine beentjes ging ze dan gelijk naar de keuken om Ann en Grace (die iedere dag voor het eten zorgen) gedag te zeggen en vooral haar kleine vriendje Gabriel, een lief ventje van een paar maanden ouder dan haar dat bij zijn oma woont. Zodra ze elkaar zien, zijn ze helemaal blij! Beiden kunnen nog nauwelijks praten, maar brabbelen wat af. Het is mooi om te zien dat ze elkaar opvolgen in hun ontwikkeling: hij kan al rennen en springen, wat Anne vervolgens ook steeds probeert maar er dan vooral schattig uitziet!

Jenna (dochter van Ann) speelt met de pop
De kinderen om ons heen spelen graag met het speelgoed dat we hebben meegenomen uit Nederland, vooral de meisjes kunnen geen genoeg krijgen van haar pop met blauwe ogen! En Anne geniet van het spelen met de kippen en roept naar iedere haan ‘koekeleku’. Ook kan ze urenlang heel serieus bezig zijn met alle takjes en steentjes die ze buiten verzamelt!! Het wassen op de veranda in grote teilen met sop en water vindt ze ook prachtig, lekker met haar handjes in het water! En als het een enkele keer regent overdag (het is nu regenseizoen in Uganda), zijn de grote druppels erg leuk om doorheen te lopen in de warmte!
 
Er zijn vele nieuwe gezichten die voorbij komen, waar Anne vrolijk naar zwaait, vooral als het kinderen zijn. Vrolijk drentelt ze erop af om te kijken wat ze doen: water halen, mango’s plukken, geitjes binnen brengen. Voor Anne, die hier vrijwel door iedereen bij haar Ateso (lokale taal) naam Aibusis wordt genoemd, is alles even interessant en ze probeert alles na te doen. Ze herkent ook steeds meer Ateso en Engelse woorden, zoals bogoja, waarop ze gelijk naar de bananen wijst. En bij het weggaan zegt ze nu tegen iedereen ‘baii’.
We zijn benieuwd welke woorden er gaan volgen… Waarschijnlijk kent Anne straks meer Ateso woorden dan wij, kinderen leren tenslotte spelenderwijs!
 
Naast het huis volleyballen over een touw
Spelen met Gabriel

Op de schommel van het ziekenhuis 




Geen opmerkingen:

Een reactie posten